૭. એકપુત્તકસુત્તં

૧૭. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. તેન ખો પન સમયેન અઞ્ઞતરસ્સ ઉપાસકસ્સ એકપુત્તકો પિયો મનાપો કાલઙ્કતો હોતિ.

અથ ખો સમ્બહુલા ઉપાસકા અલ્લવત્થા અલ્લકેસા દિવા દિવસ્સ યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિંસુ. એકમન્તં નિસિન્ને ખો તે ઉપાસકે ભગવા એતદવોચ – ‘‘કિં નુ ખો તુમ્હે, ઉપાસકા, અલ્લવત્થા અલ્લકેસા ઇધૂપસઙ્કમન્તા દિવા દિવસ્સા’’તિ?

એવં વુત્તે, સો ઉપાસકો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘મય્હં ખો, ભન્તે, એકપુત્તકો પિયો મનાપો કાલઙ્કતો. તેન મયં અલ્લવત્થા અલ્લકેસા ઇધૂપસઙ્કમન્તા દિવા દિવસ્સા’’તિ.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ –

‘‘પિયરૂપસ્સાદગધિતાસે [પિયરૂપસ્સાતગધિતાસે (સી. પી.)],

દેવકાયા પુથુ મનુસ્સા ચ;

અઘાવિનો પરિજુન્ના,

મચ્ચુરાજસ્સ વસં ગચ્છન્તિ.

‘‘યે વે દિવા ચ રત્તો ચ,

અપ્પમત્તા જહન્તિ પિયરૂપં;

તે વે ખણન્તિ અઘમૂલં,

મચ્ચુનો આમિસં દુરતિવત્ત’’ન્તિ. સત્તમં;