૨. જોતિદાસત્થેરગાથા

૧૪૩. ‘‘યે ખો તે વેઠમિસ્સેન [વેઘમિસ્સેન (સી. સ્યા.), વે ગમિસ્સેન, વેખમિસ્સેન (ક.)], નાનત્તેન ચ કમ્મુના;

મનુસ્સે ઉપરુન્ધન્તિ, ફરુસૂપક્કમા જના;

તેપિ તત્થેવ કીરન્તિ, ન હિ કમ્મં પનસ્સતિ.

૧૪૪. ‘‘યં કરોતિ નરો કમ્મં, કલ્યાણં યદિ પાપકં;

તસ્સ તસ્સેવ દાયાદો, યં યં કમ્મં પકુબ્બતી’’તિ.

… જોતિદાસો થેરો….