૨. પિણ્ડોલભારદ્વાજત્થેરગાથા

૧૨૩. ‘‘નયિદં અનયેન જીવિતં, નાહારો હદયસ્સ સન્તિકો;

આહારટ્ઠિતિકો સમુસ્સયો, ઇતિ દિસ્વાન ચરામિ એસનં.

૧૨૪. ‘‘પઙ્કોતિ હિ નં પવેદયું, યાયં વન્દનપૂજના કુલેસુ;

સુખુમં સલ્લં દુરુબ્બહં, સક્કારો કાપુરિસેન દુજ્જહો’’તિ.

ઇત્થં સુદં આયસ્મા પિણ્ડોલભારદ્વાજો થેરો ગાથાયો અભાસિત્થાતિ.