૧૪. તુવટકસુત્તં
૯૨૧. ‘‘પુચ્છામિ તં આદિચ્ચબન્ધુ [આદિચ્ચબન્ધું (સી. સ્યા.)], વિવેકં સન્તિપદઞ્ચ મહેસિ;
કથં દિસ્વા નિબ્બાતિ ભિક્ખુ, અનુપાદિયાનો લોકસ્મિં કિઞ્ચિ’’.
૯૨૨. ‘‘મૂલં પપઞ્ચસઙ્ખાય, (ઇતિ ભગવા)
મન્તા અસ્મીતિ સબ્બમુપરુન્ધે [સબ્બમુપરુદ્ધે (સ્યા. પી. ક.)];
યા કાચિ તણ્હા અજ્ઝત્તં,
તાસં વિનયા [વિનયાય (?)] સદા સતો સિક્ખે.
૯૨૩. ‘‘યં કિઞ્ચિ ધમ્મમભિજઞ્ઞા, અજ્ઝત્તં અથવાપિ બહિદ્ધા;
ન તેન થામં [માનં (સી. ક.)] કુબ્બેથ, ન હિ સા નિબ્બુતિ સતં વુત્તા.
૯૨૪. ‘‘સેય્યો ન તેન મઞ્ઞેય્ય, નીચેય્યો અથવાપિ સરિક્ખો;
ફુટ્ઠો [પુટ્ઠો (સી. સ્યા. ક.)] અનેકરૂપેહિ, નાતુમાનં વિકપ્પયં તિટ્ઠે.
૯૨૫. ‘‘અજ્ઝત્તમેવુપસમે, ન અઞ્ઞતો ભિક્ખુ સન્તિમેસેય્ય;
અજ્ઝત્તં ઉપસન્તસ્સ, નત્થિ અત્તા કુતો નિરત્તા વા.
૯૨૬. ‘‘મજ્ઝે યથા સમુદ્દસ્સ, ઊમિ નો જાયતી ઠિતો હોતિ;
એવં ઠિતો અનેજસ્સ, ઉસ્સદં ભિક્ખુ ન કરેય્ય કુહિઞ્ચિ’’.
૯૨૭. ‘‘અકિત્તયી વિવટચક્ખુ, સક્ખિધમ્મં પરિસ્સયવિનયં;
પટિપદં વદેહિ ભદ્દન્તે, પાતિમોક્ખં અથવાપિ સમાધિં’’.
૯૨૮. ‘‘ચક્ખૂહિ નેવ લોલસ્સ, ગામકથાય આવરયે સોતં;
રસે ચ નાનુગિજ્ઝેય્ય, ન ચ મમાયેથ કિઞ્ચિ લોકસ્મિં.
૯૨૯. ‘‘ફસ્સેન યદા ફુટ્ઠસ્સ, પરિદેવં ભિક્ખુ ન કરેય્ય કુહિઞ્ચિ;
ભવઞ્ચ નાભિજપ્પેય્ય, ભેરવેસુ ચ ન સમ્પવેધેય્ય.
૯૩૦. ‘‘અન્નાનમથો પાનાનં, ખાદનીયાનં અથોપિ વત્થાનં;
લદ્ધા ન સન્નિધિં કયિરા, ન ચ પરિત્તસે તાનિ અલભમાનો.
૯૩૧. ‘‘ઝાયી ન પાદલોલસ્સ, વિરમે કુક્કુચ્ચા નપ્પમજ્જેય્ય;
અથાસનેસુ સયનેસુ, અપ્પસદ્દેસુ ભિક્ખુ વિહરેય્ય.
૯૩૨. ‘‘નિદ્દં ન બહુલીકરેય્ય, જાગરિયં ભજેય્ય આતાપી;
તન્દિં માયં હસ્સં ખિડ્ડં, મેથુનં વિપ્પજહે સવિભૂસં.
૯૩૩. ‘‘આથબ્બણં સુપિનં લક્ખણં, નો વિદહે અથોપિ નક્ખત્તં;
વિરુતઞ્ચ ગબ્ભકરણં, તિકિચ્છં મામકો ન સેવેય્ય.
૯૩૪. ‘‘નિન્દાય નપ્પવેધેય્ય, ન ઉણ્ણમેય્ય પસંસિતો ભિક્ખુ;
લોભં સહ મચ્છરિયેન, કોધં પેસુણિયઞ્ચ પનુદેય્ય.
૯૩૫. ‘‘કયવિક્કયે ન તિટ્ઠેય્ય, ઉપવાદં ભિક્ખુ ન કરેય્ય કુહિઞ્ચિ;
ગામે ચ નાભિસજ્જેય્ય, લાભકમ્યા જનં ન લપયેય્ય.
૯૩૬. ‘‘ન ચ કત્થિતા સિયા ભિક્ખુ, ન ચ વાચં પયુત્તં ભાસેય્ય;
પાગબ્ભિયં ન સિક્ખેય્ય, કથં વિગ્ગાહિકં ન કથયેય્ય.
૯૩૭. ‘‘મોસવજ્જે ન નીયેથ, સમ્પજાનો સઠાનિ ન કયિરા;
અથ જીવિતેન પઞ્ઞાય, સીલબ્બતેન નાઞ્ઞમતિમઞ્ઞે.
૯૩૮. ‘‘સુત્વા રુસિતો બહું વાચં, સમણાનં વા પુથુજનાનં [પુથુવચનાનં (સી. સ્યા. પી.)];
ફરુસેન ને ન પટિવજ્જા, ન હિ સન્તો પટિસેનિકરોન્તિ.
૯૩૯. ‘‘એતઞ્ચ ધમ્મમઞ્ઞાય, વિચિનં ભિક્ખુ સદા સતો સિક્ખે;
સન્તીતિ નિબ્બુતિં ઞત્વા, સાસને ગોતમસ્સ ન પમજ્જેય્ય.
૯૪૦. ‘‘અભિભૂ હિ સો અનભિભૂતો, સક્ખિધમ્મમનીતિહમદસ્સી;
તસ્મા હિ તસ્સ ભગવતો સાસને, અપ્પમત્તો સદા નમસ્સમનુસિક્ખે’’તિ.
તુવટકસુત્તં ચુદ્દસમં નિટ્ઠિતં.