૧. અભિજ્જમાનપેતવત્થુ

૩૮૭. ‘‘અભિજ્જમાને વારિમ્હિ, ગઙ્ગાય ઇધ ગચ્છસિ;

નગ્ગો પુબ્બદ્ધપેતોવ માલધારી અલઙ્કતો;

કુહિં ગમિસ્સસિ પેત, કત્થ વાસો ભવિસ્સતી’’તિ.

૩૮૮. ‘‘ચુન્દટ્ઠિલં [ચુન્દટ્ઠિકં (સી.)] ગમિસ્સામિ, પેતો સો ઇતિ ભાસતિ;

અન્તરે વાસભગામં, બારાણસિં ચ [બારાણસિયા ચ (સી. સ્યા.)] સન્તિકે’’.

૩૮૯. તઞ્ચ દિસ્વા મહામત્તો, કોલિયો ઇતિ વિસ્સુતો;

સત્તું ભત્તઞ્ચ પેતસ્સ, પીતકઞ્ચ યુગં અદા.

૩૯૦. નાવાય તિટ્ઠમાનાય, કપ્પકસ્સ અદાપયિ;

કપ્પકસ્સ પદિન્નમ્હિ, ઠાને પેતસ્સ દિસ્સથ [પેતસ્સુ’દિસ્સથ (સી.), પેતસ્સુ’દિચ્છથ (?)].

૩૯૧. તતો સુવત્થવસનો, માલધારી અલઙ્કતો;

ઠાને ઠિતસ્સ પેતસ્સ, દક્ખિણા ઉપકપ્પથ;

તસ્મા દજ્જેથ પેતાનં, અનુકમ્પાય પુનપ્પુનં.

૩૯૨. સાતુન્નવસના [સાહુન્નવાસિનો (સ્યા. પી.), સાહુન્દવાસિનો (ક.)] એકે, અઞ્ઞે કેસનિવાસના [કેસનિવાસિનો (સ્યા. ક.)];

પેતા ભત્તાય ગચ્છન્તિ, પક્કમન્તિ દિસોદિસં.

૩૯૩. દૂરે એકે [દૂરે પેતા (ક.)] પધાવિત્વા, અલદ્ધાવ નિવત્તરે;

છાતા પમુચ્છિતા ભન્તા, ભૂમિયં પટિસુમ્ભિતા.

૩૯૪. તે ચ [કેચિ (સી. સ્યા.)] તત્થ પપતિતા [પપતિત્વા (સી.), ચ પતિતા (સ્યા.)], ભૂમિયં પટિસુમ્ભિતા;

પુબ્બે અકતકલ્યાણા, અગ્ગિદડ્ઢાવ આતપે.

૩૯૫. ‘‘મયં પુબ્બે પાપધમ્મા, ઘરણી કુલમાતરો;

સન્તેસુ દેય્યધમ્મેસુ, દીપં નાકમ્હ અત્તનો.

૩૯૬. ‘‘પહૂતં અન્નપાનમ્પિ, અપિસ્સુ અવકિરીયતિ;

સમ્મગ્ગતે પબ્બજિતે, ન ચ કિઞ્ચિ અદમ્હસે.

૩૯૭. ‘‘અકમ્મકામા અલસા, સાદુકામા મહગ્ઘસા;

આલોપપિણ્ડદાતારો, પટિગ્ગહે પરિભાસિમ્હસે [પરિભાસિતા (સ્યા. ક.)].

૩૯૮. ‘‘તે ઘરા તા ચ દાસિયો, તાનેવાભરણાનિ નો;

તે અઞ્ઞે પરિચારેન્તિ, મયં દુક્ખસ્સ ભાગિનો.

૩૯૯. ‘‘વેણી વા અવઞ્ઞા હોન્તિ, રથકારી ચ દુબ્ભિકા;

ચણ્ડાલી કપણા હોન્તિ, કપ્પકા [ન્હાપિકા (સી.)] ચ પુનપ્પુનં.

૪૦૦. ‘‘યાનિ યાનિ નિહીનાનિ, કુલાનિ કપણાનિ ચ;

તેસુ તેસ્વેવ જાયન્તિ, એસા મચ્છરિનો ગતિ.

૪૦૧. ‘‘પુબ્બે ચ કતકલ્યાણા, દાયકા વીતમચ્છરા;

સગ્ગં તે પરિપૂરેન્તિ, ઓભાસેન્તિ ચ નન્દનં.

૪૦૨. ‘‘વેજયન્તે ચ પાસાદે, રમિત્વા કામકામિનો;

ઉચ્ચાકુલેસુ જાયન્તિ, સભોગેસુ તતો ચુતા.

૪૦૩. ‘‘કૂટાગારે ચ પાસાદે, પલ્લઙ્કે ગોનકત્થતે;

બીજિતઙ્ગા [વીજિતઙ્ગા (સી. સ્યા.)] મોરહત્થેહિ, કુલે જાતા યસસ્સિનો.

૪૦૪. ‘‘અઙ્કતો અઙ્કં ગચ્છન્તિ, માલધારી અલઙ્કતા;

ધાતિયો ઉપતિટ્ઠન્તિ, સાયં પાતં સુખેસિનો.

૪૦૫. ‘‘નયિદં અકતપુઞ્ઞાનં, કતપુઞ્ઞાનમેવિદં;

અસોકં નન્દનં રમ્મં, તિદસાનં મહાવનં.

૪૦૬. ‘‘સુખં અકતપુઞ્ઞાનં, ઇધ નત્થિ પરત્થ ચ;

સુખઞ્ચ કતપુઞ્ઞાનં, ઇધ ચેવ પરત્થ ચ.

૪૦૭. ‘‘તેસં સહબ્યકામાનં, કત્તબ્બં કુસલં બહું;

કતપુઞ્ઞા હિ મોદન્તિ, સગ્ગે ભોગસમઙ્ગિનો’’તિ.

અભિજ્જમાનપેતવત્થુ પઠમં.