૩. બીજઙ્ગપઞ્હો

૩. ‘‘ભન્તે નાગસેન, ‘બીજસ્સ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’તિ યં વદેસિ, કતમાનિ તાનિ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’’તિ? ‘‘યથા, મહારાજ, બીજં અપ્પકમ્પિ સમાનં ભદ્દકે ખેત્તે વુત્તં દેવે સમ્મા ધારં પવેચ્છન્તે સુબહૂનિ ફલાનિ અનુદસ્સતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન યથા પટિપાદિતં સીલં કેવલં સામઞ્ઞફલમનુદસ્સતિ. એવં સમ્મા પટિપજ્જિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, બીજસ્સ પઠમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, બીજં સુપરિસોધિતે ખેત્તે રોપિતં ખિપ્પમેવ સંવિરૂહતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન માનસં સુપરિગ્ગહિતં સુઞ્ઞાગારે પરિસોધિતં સતિપટ્ઠાનખેત્તવરે ખિત્તં ખિપ્પમેવ વિરૂહતિ. ઇદં, મહારાજ, બીજસ્સ દુતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં. ભાસિતમ્પેતં, મહારાજ, થેરેન અનુરુદ્ધેન –

‘‘‘યથાપિ ખેત્તે [યથા ખેત્તે (સી.)] પરિસુદ્ધે, બીજઞ્ચસ્સ પતિટ્ઠિતં;

વિપુલં તસ્સ ફલં હોતિ, અપિ તોસેતિ કસ્સકં.

‘‘‘તથેવ યોગિનો ચિત્તં, સુઞ્ઞાગારે વિસોધિતં;

સતિપટ્ઠાનખેત્તમ્હિ, ખિપ્પમેવ વિરૂહતી’’’તિ.

બીજઙ્ગપઞ્હો તતિયો.