૩૪૮. અરઞ્ઞજાતકં (૪-૫-૮)

૧૮૯. અરઞ્ઞા ગામમાગમ્મ, કિંસીલં કિંવતં અહં;

પુરિસં તાત સેવેય્યં, તં મે અક્ખાહિ પુચ્છિતો.

૧૯૦. યો તં વિસ્સાસયે તાત, વિસ્સાસઞ્ચ ખમેય્ય તે;

સુસ્સૂસી ચ તિતિક્ખી ચ, તં ભજેહિ ઇતો [તં ભજેય્યાસિતો (ક.)] ગતો.

૧૯૧. યસ્સ કાયેન વાચાય, મનસા નત્થિ દુક્કટં;

ઉરસીવ પતિટ્ઠાય, તં ભજેહિ ઇતો ગતો.

૧૯૨. હલિદ્દિરાગં કપિચિત્તં, પુરિસં રાગવિરાગિનં;

તાદિસં તાત મા સેવિ, નિમ્મનુસ્સમ્પિ ચે સિયાતિ.

અરઞ્ઞજાતકં અટ્ઠમં.