૨૧૪. પુણ્ણનદીજાતકં (૨-૭-૪)

૧૨૭. પુણ્ણં નદિં યેન ચ પેય્યમાહુ, જાતં યવં યેન ચ ગુય્હમાહુ;

દૂરં ગતં યેન ચ અવ્હયન્તિ, સો ત્યાગતો [ત્યાભતો (સ્યા. ક.) પહેળિગાથાભાવો મનસિ કાતબ્બો] હન્દ ચ ભુઞ્જ બ્રાહ્મણ.

૧૨૮. યતો મં સરતી રાજા, વાયસમ્પિ પહેતવે;

હંસા કોઞ્ચા મયૂરા ચ [હંસકોઞ્ચમયૂરાનં (ક. અટ્ઠ. પાઠન્તરં)], અસતીયેવ પાપિયાતિ.

પુણ્ણનદીજાતકં ચતુત્થં.