૨૪૨. સુનખજાતકં (૨-૧૦-૨)

૧૮૪. બાલો વતાયં સુનખો, યો વરત્તં [યો ચ યોત્તં (ક.)] ન ખાદતિ;

બન્ધના ચ પમુઞ્ચેય્ય, અસિતો ચ ઘરં વજે.

૧૮૫. અટ્ઠિતં મે મનસ્મિં મે, અથો મે હદયે કતં;

કાલઞ્ચ પટિકઙ્ખામિ, યાવ પસ્સુપતૂ જનો [પસુપતુજ્જનો (સ્યા. ક.)].

સુનખજાતકં દુતિયં.