૪. અગ્ગિસુત્તં

૯૩. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘તયોમે, ભિક્ખવે, અગ્ગી. કતમે તયો? રાગગ્ગિ, દોસગ્ગિ, મોહગ્ગિ – ઇમે ખો, ભિક્ખવે, તયો અગ્ગી’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘રાગગ્ગિ દહતિ મચ્ચે, રત્તે કામેસુ મુચ્છિતે;

દોસગ્ગિ પન બ્યાપન્ને, નરે પાણાતિપાતિનો.

‘‘મોહગ્ગિ પન સમ્મૂળ્હે, અરિયધમ્મે અકોવિદે;

એતે અગ્ગી અજાનન્તા, સક્કાયાભિરતા પજા.

‘‘તે વડ્ઢયન્તિ નિરયં, તિરચ્છાનઞ્ચ યોનિયો;

અસુરં પેત્તિવિસયં, અમુત્તા મારબન્ધના.

‘‘યે ચ રત્તિન્દિવા યુત્તા, સમ્માસમ્બુદ્ધસાસને;

તે નિબ્બાપેન્તિ રાગગ્ગિં, નિચ્ચં અસુભસઞ્ઞિનો.

‘‘દોસગ્ગિં પન મેત્તાય, નિબ્બાપેન્તિ નરુત્તમા;

મોહગ્ગિં પન પઞ્ઞાય, યાયં નિબ્બેધગામિની.

‘‘તે નિબ્બાપેત્વા નિપકા, રત્તિન્દિવમતન્દિતા;

અસેસં પરિનિબ્બન્તિ, અસેસં દુક્ખમચ્ચગું.

‘‘અરિયદ્દસા વેદગુનો, સમ્મદઞ્ઞાય પણ્ડિતા;

જાતિક્ખયમભિઞ્ઞાય, નાગચ્છન્તિ પુનબ્ભવ’’ન્તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. ચતુત્થં.