૨. જીવિકસુત્તં

૯૧. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘અન્તમિદં, ભિક્ખવે, જીવિકાનં યદિદં પિણ્ડોલ્યં. અભિસાપોયં [અભિસાપાયં (સી.), અભિલાપાયં (સ્યા. પી.), અભિસપાયં (ક.)], ભિક્ખવે, લોકસ્મિં – ‘પિણ્ડોલો વિચરસિ પત્તપાણી’તિ. તઞ્ચ ખો એતં, ભિક્ખવે, કુલપુત્તા ઉપેન્તિ અત્થવસિકા, અત્થવસં પટિચ્ચ; નેવ રાજાભિનીતા, ન ચોરાભિનીતા, ન ઇણટ્ટા, ન ભયટ્ટા, ન આજીવિકાપકતા. અપિ ચ ખો ‘ઓતિણ્ણમ્હા જાતિયા જરાય મરણેન સોકેહિ પરિદેવેહિ દુક્ખેહિ દોમનસ્સેહિ ઉપાયાસેહિ દુક્ખોતિણ્ણા દુક્ખપરેતા, અપ્પેવ નામ ઇમસ્સ કેવલસ્સ દુક્ખક્ખન્ધસ્સ અન્તકિરિયા પઞ્ઞાયેથા’તિ. એવં પબ્બજિતો ચાયં, ભિક્ખવે, કુલપુત્તો સો ચ હોતિ અભિજ્ઝાલુ કામેસુ તિબ્બસારાગો, બ્યાપન્નચિત્તો પદુટ્ઠમનસઙ્કપ્પો, મુટ્ઠસ્સતિ અસમ્પજાનો અસમાહિતો વિબ્ભન્તચિત્તો પાકતિન્દ્રિયો. સેય્યથાપિ, ભિક્ખવે, છવાલાતં ઉભતોપદિત્તં મજ્ઝે ગૂથગતં નેવ ગામે કટ્ઠત્થં ફરતિ ન અરઞ્ઞેः તથૂપમાહં, ભિક્ખવે, ઇમં પુગ્ગલં વદામિ ગિહિભોગા પરિહીનો સામઞ્ઞત્થઞ્ચ ન પરિપૂરેતી’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘ગિહિભોગા પરિહીનો, સામઞ્ઞત્થઞ્ચ દુબ્ભગો;

પરિધંસમાનો પકિરેતિ, છવાલાતંવ નસ્સતિ.

‘‘કાસાવકણ્ઠા બહવો, પાપધમ્મા અસઞ્ઞતા;

પાપા પાપેહિ કમ્મેહિ, નિરયં તે ઉપપજ્જરે.

‘‘સેય્યો અયોગુળો ભુત્તો, તત્તો અગ્ગિસિખૂપમો;

યઞ્ચે ભુઞ્જેય્ય દુસ્સીલો, રટ્ઠપિણ્ડમસઞ્ઞતો’’તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. દુતિયં.