૭. સોચેય્યસુત્તં

૬૬. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘તીણિમાનિ, ભિક્ખવે, સોચેય્યાનિ. કતમાનિ તીણિ? કાયસોચેય્યં, વચીસોચેય્યં, મનોસોચેય્યં – ઇમાનિ ખો, ભિક્ખવે, તીણિ સોચેય્યાની’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘કાયસુચિં વચીસુચિં [વાચાસુચિં (ક.)], ચેતોસુચિમનાસવં;

સુચિં સોચેય્યસમ્પન્નં, આહુ સબ્બપ્પહાયિન’’ન્તિ [આહુ નિન્હાતપાપકન્તિ (અ. નિ. ૩.૧૨૨) યુત્તતરં].

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. સત્તમં.