૩. તપનીયસુત્તં

૩૦. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘દ્વેમે, ભિક્ખવે, ધમ્મા તપનીયા. કતમે દ્વે? ઇધ, ભિક્ખવે, એકચ્ચો અકતકલ્યાણો હોતિ, અકતકુસલો, અકતભીરુત્તાણો, કતપાપો, કતલુદ્દો, કતકિબ્બિસો. સો ‘અકતં મે કલ્યાણ’ન્તિપિ તપ્પતિ, ‘કતં મે પાપ’ન્તિપિ તપ્પતિ. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, દ્વે ધમ્મા તપનીયા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘કાયદુચ્ચરિતં કત્વા, વચીદુચ્ચરિતાનિ ચ;

મનોદુચ્ચરિતં કત્વા, યઞ્ચઞ્ઞં દોસસઞ્હિતં.

‘‘અકત્વા કુસલં કમ્મં, કત્વાનાકુસલં બહું;

કાયસ્સ ભેદા દુપ્પઞ્ઞો, નિરયં સોપપજ્જતી’’તિ [નિરયં સો ઉપપજ્જતીતિ (સી. સ્યા. કં. પી.)].

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. તતિયં.