૪. અતપનીયસુત્તં

૩૧. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘દ્વેમે, ભિક્ખવે, ધમ્મા અતપનીયા. કતમે દ્વે? ઇધ, ભિક્ખવે, એકચ્ચો કતકલ્યાણો હોતિ, કતકુસલો, કતભીરુત્તાણો, અકતપાપો, અકતલુદ્દો, અકતકિબ્બિસો. સો ‘કતં મે કલ્યાણ’ન્તિપિ ન તપ્પતિ, ‘અકતં મે પાપ’ન્તિપિ ન તપ્પતિ. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, દ્વે ધમ્મા અતપનીયા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘કાયદુચ્ચરિતં હિત્વા, વચીદુચ્ચરિતાનિ ચ;

મનોદુચ્ચરિતં હિત્વા, યઞ્ચઞ્ઞં દોસસઞ્હિતં.

‘‘અકત્વાકુસલં કમ્મં, કત્વાન કુસલં બહું;

કાયસ્સ ભેદા સપ્પઞ્ઞો, સગ્ગં સો ઉપપજ્જતી’’તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. ચતુત્થં.