૨. સુખવિહારસુત્તં

૨૯. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘દ્વીહિ, ભિક્ખવે, ધમ્મેહિ સમન્નાગતો ભિક્ખુ દિટ્ઠેવ ધમ્મે સુખં વિહરતિ અવિઘાતં અનુપાયાસં અપરિળાહં; કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા સુગતિ પાટિકઙ્ખા. કતમેહિ દ્વીહિ? ઇન્દ્રિયેસુ ગુત્તદ્વારતાય ચ, ભોજને મત્તઞ્ઞુતાય ચ. ઇમેહિ ખો, ભિક્ખવે, દ્વીહિ ધમ્મેહિ સમન્નાગતો ભિક્ખુ દિટ્ઠેવ ધમ્મે સુખં વિહરતિ અવિઘાતં અનુપાયાસં અપરિળાહં; કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા સુગતિ પાટિકઙ્ખા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘ચક્ખુ સોતઞ્ચ ઘાનઞ્ચ, જિવ્હા કાયો તથા [અથો (સી. સ્યા. ક.)] મનો;

એતાનિ યસ્સ દ્વારાનિ, સુગુત્તાનિધ ભિક્ખુનો.

‘‘ભોજનમ્હિ ચ મત્તઞ્ઞૂ, ઇન્દ્રિયેસુ ચ સંવુતો;

કાયસુખં ચેતોસુખં, સુખં સો અધિગચ્છતિ.

‘‘અડય્હમાનેન કાયેન, અડય્હમાનેન ચેતસા;

દિવા વા યદિ વા રત્તિં, સુખં વિહરતિ તાદિસો’’તિ.

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. દુતિયં.