૮. માનપરિઞ્ઞાસુત્તં

૮. વુત્તઞ્હેતં ભગવતા, વુત્તમરહતાતિ મે સુતં –

‘‘માનં, ભિક્ખવે, અનભિજાનં અપરિજાનં તત્થ ચિત્તં અવિરાજયં અપ્પજહં અભબ્બો દુક્ખક્ખયાય. માનઞ્ચ ખો, ભિક્ખવે, અભિજાનં પરિજાનં તત્થ ચિત્તં વિરાજયં પજહં ભબ્બો દુક્ખક્ખયાયા’’તિ. એતમત્થં ભગવા અવોચ. તત્થેતં ઇતિ વુચ્ચતિ –

‘‘માનુપેતા અયં પજા, માનગન્થા ભવે રતા;

માનં અપરિજાનન્તા, આગન્તારો પુનબ્ભવં.

‘‘યે ચ માનં પહન્ત્વાન, વિમુત્તા માનસઙ્ખયે;

તે માનગન્થાભિભુનો, સબ્બદુક્ખમુપચ્ચગુ’’ન્તિ [સબ્બદુક્ખં ઉપચ્ચગુન્તિ (પી.), સબ્બં દુક્ખં ઉપચ્ચગુન્તિ (અટ્ઠકથા)].

અયમ્પિ અત્થો વુત્તો ભગવતા, ઇતિ મે સુતન્તિ. અટ્ઠમં.