૧. માતુપોસકચરિયા

૧. ‘‘યદા અહોસિં પવને, કુઞ્જરો માતુપોસકો;

ન તદા અત્થિ મહિયા, ગુણેન મમ સાદિસો.

૨. ‘‘પવને દિસ્વા વનચરો, રઞ્ઞો મં પટિવેદયિ;

‘તવાનુચ્છવો મહારાજ, ગજો વસતિ કાનને.

૩. ‘‘‘ન તસ્સ પરિક્ખાયત્થો, નપિ આળકકાસુયા;

સહ ગહિતે [સમં ગહિતે (સી.)] સોણ્ડાય, સયમેવ ઇધેહિ’તિ.

૪. ‘‘તસ્સ તં વચનં સુત્વા, રાજાપિ તુટ્ઠમાનસો;

પેસેસિ હત્થિદમકં, છેકાચરિયં સુસિક્ખિતં.

૫. ‘‘ગન્ત્વા સો હત્થિદમકો, અદ્દસ પદુમસ્સરે;

ભિસમુળાલં [ભિસમૂલં (ક.)] ઉદ્ધરન્તં, યાપનત્થાય માતુયા.

૬. ‘‘વિઞ્ઞાય મે સીલગુણં, લક્ખણં ઉપધારયિ;

‘એહિ પુત્તા’તિ પત્વાન, મમ સોણ્ડાય અગ્ગહિ.

૭. ‘‘યં મે તદા પાકતિકં, સરીરાનુગતં બલં;

અજ્જ નાગસહસ્સાનં, બલેન સમસાદિસં.

૮. ‘‘યદિહં તેસં પકુપ્પેય્યં, ઉપેતાનં ગહણાય મં;

પટિબલો ભવે તેસં, યાવ રજ્જમ્પિ માનુસં.

૯. ‘‘અપિ ચાહં સીલરક્ખાય, સીલપારમિપૂરિયા;

ન કરોમિ ચિત્તે અઞ્ઞથત્તં, પક્ખિપન્તં મમાળકે.

૧૦. ‘‘યદિ તે મં તત્થ કોટ્ટેય્યું, ફરસૂહિ તોમરેહિ ચ;

નેવ તેસં પકુપ્પેય્યં, સીલખણ્ડભયા મમા’’તિ.

માતુપોસકચરિયં પઠમં.