૬. બાહિયત્થેરઅપદાનં

૧૭૮. ‘‘ઇતો સતસહસ્સમ્હિ, કપ્પે ઉપ્પજ્જિ નાયકો;

મહપ્પભો તિલોકગ્ગો, નામેન પદુમુત્તરો.

૧૭૯. ‘‘ખિપ્પાભિઞ્ઞસ્સ ભિક્ખુસ્સ, ગુણં કિત્તયતો મુને;

સુત્વા ઉદગ્ગચિત્તોહં, કારં કત્વા મહેસિનો.

૧૮૦. ‘‘દત્વા સત્તાહિકં દાનં, સસિસ્સસ્સ મુને અહં;

અભિવાદિય સમ્બુદ્ધં, તં ઠાનં પત્થયિં તદા.

૧૮૧. ‘‘તતો મં બ્યાકરિ બુદ્ધો, ‘એતં પસ્સથ બ્રાહ્મણં;

પતિતં પાદમૂલે મે, ચરિયં પચ્ચવેક્ખણં [પસન્નનયનાનનં (સી.), પીનસમ્પન્નવેક્ખણં (સ્યા.), પીણંસં પચ્ચવેક્ખણં (પી.)].

૧૮૨. ‘‘‘હેમયઞ્ઞોપચિતઙ્ગં, અવદાતતનુત્તચં;

પલમ્બબિમ્બતમ્બોટ્ઠં, સેતતિણ્હસમં દિજં.

૧૮૩. ‘‘‘ગુણથામબહુતરં, સમુગ્ગતતનૂરુહં;

ગુણોઘાયતનીભૂતં, પીતિસમ્ફુલ્લિતાનનં.

૧૮૪. ‘‘‘એસો પત્થયતે ઠાનં, ખિપ્પાભિઞ્ઞસ્સ ભિક્ખુનો;

અનાગતે મહાવીરો, ગોતમો નામ હેસ્સતિ.

૧૮૫. ‘‘‘તસ્સ ધમ્મેસુ દાયાદો, ઓરસો ધમ્મનિમ્મિતો;

બાહિયો નામ નામેન, હેસ્સતિ સત્થુ સાવકો’.

૧૮૬. ‘‘તદા હિ તુટ્ઠો વુટ્ઠાય, યાવજીવં મહામુને;

કારં કત્વા ચુતો સગ્ગં, અગં સભવનં યથા.

૧૮૭. ‘‘દેવભૂતો મનુસ્સો વા, સુખિતો તસ્સ કમ્મુનો;

વાહસા સંસરિત્વાન, સમ્પત્તિમનુભોમહં.

૧૮૮. ‘‘પુન કસ્સપવીરસ્સ, અત્થમેન્તમ્હિ [અત્થઙ્ગતમ્હિ (સ્યા.)] સાસને;

આરુય્હ સેલસિખરં, યુઞ્જિત્વા જિનસાસનં.

૧૮૯. ‘‘વિસુદ્ધસીલો સપ્પઞ્ઞો, જિનસાસનકારકો;

તતો ચુતા પઞ્ચ જના, દેવલોકં અગમ્હસે.

૧૯૦. ‘‘તતોહં બાહિયો જાતો, ભારુકચ્છે પુરુત્તમે;

તતો નાવાય પક્ખન્દો [પક્ખન્તો (સી.), પક્કન્તો (પી.)], સાગરં અપ્પસિદ્ધિયં [અત્થસિદ્ધિયં (ક.)].

૧૯૧. ‘‘તતો નાવા અભિજ્જિત્થ, ગન્ત્વાન કતિપાહકં;

તદા ભીસનકે ઘોરે, પતિતો મકરાકરે.

૧૯૨. ‘‘તદાહં વાયમિત્વાન, સન્તરિત્વા મહોદધિં;

સુપ્પાદપટ્ટનવરં [સુપ્પારપટ્ટનવરં (સી. પી.)], સમ્પત્તો મન્દવેધિતો [મન્દમેધિકો (સી.), મન્દવેદિતો (સ્યા.), મદ્દવેરતં (ક.)].

૧૯૩. ‘‘દારુચીરં નિવાસેત્વા, ગામં પિણ્ડાય પાવિસિં;

તદાહ સો જનો તુટ્ઠો, અરહાયમિધાગતો.

૧૯૪. ‘‘ઇમં અન્નેન પાનેન, વત્થેન સયનેન ચ;

ભેસજ્જેન ચ સક્કત્વા, હેસ્સામ સુખિતા મયં.

૧૯૫. ‘‘પચ્ચયાનં તદા લાભી, તેહિ સક્કતપૂજિતો;

અરહાહન્તિ સઙ્કપ્પં, ઉપ્પાદેસિં અયોનિસો.

૧૯૬. ‘‘તતો મે ચિત્તમઞ્ઞાય, ચોદયી પુબ્બદેવતા;

‘ન ત્વં ઉપાયમગ્ગઞ્ઞૂ, કુતો ત્વં અરહા ભવે’.

૧૯૭. ‘‘ચોદિતો તાય સંવિગ્ગો, તદાહં પરિપુચ્છિ તં;

‘કે વા એતે કુહિં લોકે, અરહન્તો નરુત્તમા.

૧૯૮. ‘‘‘સાવત્થિયં કોસલમન્દિરે જિનો, પહૂતપઞ્ઞો વરભૂરિમેધસો;

સો સક્યપુત્તો અરહા અનાસવો, દેસેતિ ધમ્મં અરહત્તપત્તિયા.

૧૯૯. ‘‘‘તદસ્સ સુત્વા વચનં સુપીણિતો [પીણિત્વા (ક.)], નિધિંવ લદ્ધા કપણોતિ વિમ્હિતો;

ઉદગ્ગચિત્તો અરહત્તમુત્તમં, સુદસ્સનં દટ્ઠુમનન્તગોચરં.

૨૦૦. ‘‘‘તદા તતો નિક્ખમિત્વાન સત્થુનો [નિક્ખમિતુન સત્થુવરં (સી.)], સદા જિનં પસ્સામિ વિમલાનનં [પરાજિનં પસ્સામિ કમલાનનં (ક.)];

ઉપેચ્ચ રમ્મં વિજિતવ્હયં વનં, દિજે અપુચ્છિં કુહિં લોકનન્દનો.

૨૦૧. ‘‘‘તતો અવોચું નરદેવવન્દિતો, પુરં પવિટ્ઠો અસનેસનાય સો;

સસોવ [પચ્ચેહિ (સી. સ્યા.)] ખિપ્પં મુનિદસ્સનુસ્સુકો, ઉપેચ્ચ વન્દાહિ તમગ્ગપુગ્ગલં’.

૨૦૨. ‘‘તતોહં તુવટં ગન્ત્વા, સાવત્થિં પુરમુત્તમં;

વિચરન્તં તમદ્દક્ખિં, પિણ્ડત્થં અપિહાગિધં.

૨૦૩. ‘‘પત્તપાણિં અલોલક્ખં, પાચયન્તં પીતાકરં [ભાજયન્તં વિયામતં (સી.), જોતયન્તં ઇધામતં (સ્યા.), ભાજયન્તં ઇદંમતં (પી.)];

સિરીનિલયસઙ્કાસં, રવિદિત્તિહરાનનં.

૨૦૪. ‘‘તં સમેચ્ચ નિપચ્ચાહં, ઇદં વચનમબ્રવિં;

‘કુપથે વિપ્પનટ્ઠસ્સ, સરણં હોહિ ગોતમ.

૨૦૫. ‘‘‘પાણસન્તારણત્થાય, પિણ્ડાય વિચરામહં;

ન તે ધમ્મકથાકાલો, ઇચ્ચાહ મુનિસત્તમો’.

૨૦૬. ‘‘તદા પુનપ્પુનં બુદ્ધં, આયાચિં ધમ્મલાલસો;

યો મે ધમ્મમદેસેસિ, ગમ્ભીરં સુઞ્ઞતં પદં.

૨૦૭. ‘‘તસ્સ ધમ્મં સુણિત્વાન, પાપુણિં આસવક્ખયં;

પરિક્ખીણાયુકો સન્તો, અહો સત્થાનુકમ્પકો.

૨૦૮. ‘‘કિલેસા ઝાપિતા મય્હં…પે… વિહરામિ અનાસવો.

૨૦૯. ‘‘સ્વાગતં વત મે આસિ…પે… કતં બુદ્ધસ્સ સાસનં.

૨૧૦. ‘‘પટિસમ્ભિદા ચતસ્સો…પે… કતં બુદ્ધસ્સ સાસનં.

૨૧૧. ‘‘એવં થેરો વિયાકાસિ, બાહિયો દારુચીરિયો;

સઙ્કારકૂટે પતિતો, ભૂતાવિટ્ઠાય ગાવિયા.

૨૧૨. ‘‘અત્તનો પુબ્બચરિયં, કિત્તયિત્વા મહામતિ;

પરિનિબ્બાયિ સો થેરો [વીરો (સી.), ધીરો (સ્યા.)], સાવત્થિયં પુરુત્તમે.

૨૧૩. ‘‘નગરા નિક્ખમન્તો તં, દિસ્વાન ઇસિસત્તમો;

દારુચીરધરં ધીરં, બાહિયં બાહિતાગમં.

૨૧૪. ‘‘ભૂમિયં પતિતં દન્તં, ઇન્દકેતૂવ પાતિતં;

ગતાયું સુક્ખકિલેસં [ગતાયુ સંગતક્લેસં (સી. પી.), તદાયુ સઙ્કતાલેસં (ક.)], જિનસાસનકારકં.

૨૧૫. ‘‘તતો આમન્તયી સત્થા, સાવકે સાસને રતે;

‘ગણ્હથ નેત્વા [હુત્વા (સ્યા. પી. ક.)] ઝાપેથ, તનું સબ્રહ્મચારિનો.

૨૧૬. ‘‘‘થૂપં કરોથ પૂજેથ, નિબ્બુતો સો મહામતિ;

ખિપ્પાભિઞ્ઞાનમેસગ્ગો, સાવકો મે વચોકરો.

૨૧૭. ‘‘‘સહસ્સમપિ ચે ગાથા, અનત્થપદસઞ્હિતા;

એકં ગાથાપદં સેય્યો, યં સુત્વા ઉપસમ્મતિ.

૨૧૮. ‘‘‘યત્થ આપો ચ પથવી, તેજો વાયો ન ગાધતિ;

ન તત્થ સુક્કા જોતન્તિ, આદિચ્ચો ન પકાસતિ.

૨૧૯. ‘‘‘ન તત્થ ચન્દિમા ભાતિ, તમો તત્થ ન વિજ્જતિ;

યદા ચ અત્તના વેદિ, મુનિમોનેન બ્રાહ્મણો.

૨૨૦. ‘‘‘અથ રૂપા અરૂપા ચ, સુખદુક્ખા વિમુચ્ચતિ’;

ઇચ્ચેવં અભણી નાથો, તિલોકસરણો મુનિ’’.

ઇત્થં સુદં આયસ્મા બાહિયો થેરો ઇમા ગાથાયો

અભાસિત્થાતિ.

બાહિયત્થેરસ્સાપદાનં છટ્ઠં.