૧૦. ખોમદાયકત્થેરઅપદાનં

૧૮૪. ‘‘નગરે બન્ધુમતિયા, અહોસિં વાણિજો તદા;

તેનેવ દારં પોસેમિ, રોપેમિ બીજસમ્પદં.

૧૮૫. ‘‘રથિયં પટિપન્નસ્સ, વિપસ્સિસ્સ મહેસિનો;

એકં ખોમં મયા દિન્નં, કુસલત્થાય સત્થુનો.

૧૮૬. ‘‘એકનવુતિતો કપ્પે, યં ખોમમદદિં તદા;

દુગ્ગતિં નાભિજાનામિ, ખોમદાનસ્સિદં ફલં.

૧૮૭. ‘‘સત્તરસે [સત્તવીસે (સી. સ્યા.)] ઇતો કપ્પે, એકો સિન્ધવસન્ધનો;

સત્તરતનસમ્પન્નો, ચતુદીપમ્હિ ઇસ્સરો.

૧૮૮. ‘‘પટિસમ્ભિદા ચતસ્સો, વિમોક્ખાપિ ચ અટ્ઠિમે;

છળભિઞ્ઞા સચ્છિકતા, કતં બુદ્ધસ્સ સાસનં’’.

ઇત્થં સુદં આયસ્મા ખોમદાયકો થેરો ઇમા ગાથાયો અભાસિત્થાતિ.

ખોમદાયકત્થેરસ્સાપદાનં દસમં.

તસ્સુદ્દાનં –

સુસૂતિ ઉપવાનો ચ, સરણો સીલગાહકો;

અન્નસંસાવકો ખોમદાયી ચ, દસેવ તતિયે ગણે;

અઞ્જલી ખોમદાયી ચ, દસેવ તતિયે ગણે;

પઞ્ચાલીસીતિસતં વુત્તા, ગાથાયો સબ્બપિણ્ડિતા.

સુભૂતિવગ્ગો તતિયો.