૮. કલિઙ્ગરસુત્તવણ્ણના

૨૩૦. અટ્ઠમે કલિઙ્ગરૂપધાનાતિ કલિઙ્ગરઘટિકં સીસૂપધાનઞ્ચેવ પાદૂપધાનઞ્ચ કત્વા. અપ્પમત્તાતિ સિપ્પુગ્ગહણે અપ્પમત્તા. આતાપિનોતિ ઉટ્ઠાનવીરિયાતાપેન યુત્તા. ઉપાસનસ્મિન્તિ સિપ્પાનં અભિયોગે આચરિયાનઞ્ચ પયિરુપાસને. તે કિર તદા પાતોવ ઉટ્ઠાય સિપ્પસાલં ગચ્છન્તિ, તત્થ સિપ્પં ઉગ્ગહેત્વા સજ્ઝાયાદીહિ અભિયોગં કત્વા મુખં ધોવિત્વા યાગુપાનાય ગચ્છન્તિ. યાગું પિવિત્વા પુન સિપ્પસાલં ગન્ત્વા સિપ્પં ગણ્હિત્વા સજ્ઝાયં કરોન્તા પાતરાસાય ગચ્છન્તિ. કતપાતરાસા સમાના ‘‘મા પમાદેન ચિરં નિદ્દોક્કમનં અહોસી’’તિ ખદિરઘટિકાસુ સીસે ચ પાદે ચ ઉપદહિત્વા થોકં નિપજ્જિત્વા પુન સિપ્પસાલં ગન્ત્વા સિપ્પં ગહેત્વા સજ્ઝાયન્તિ. સાયં સજ્ઝાયં કરોન્તા ચ ગેહં ગન્ત્વા ભુત્તસાયમાસા પઠમયામં સજ્ઝાયં કત્વા સયનકાલે તથેવ કલિઙ્ગરં ઉપધાનં કત્વા સયન્તિ. એવં તે અક્ખણવેધિનો વાલવેધિનો ચ અહેસું. ઇદં સન્ધાયેતં વુત્તં.

ઓતારન્તિ વિવરં. આરમ્મણન્તિ પચ્ચયં. પધાનસ્મિન્તિ પધાનભૂમિયં વીરિયં કુરુમાના. પઠમબોધિયં કિર ભિક્ખૂ ભત્તકિચ્ચં કત્વાવ કમ્મટ્ઠાનં મનસિ કરોન્તિ. તેસં મનસિકરોન્તાનંયેવ સૂરિયો અત્થં ગચ્છતિ. તે ન્હાયિત્વા પુન ચઙ્કમં ઓતરિત્વા પઠમયામં ચઙ્કમન્તિ. તતો ‘‘મા ચિરં નિદ્દાયિમ્હા’’તિ સરીરદરથવિનોદનત્થં નિપજ્જન્તા કટ્ઠખણ્ડં ઉપદહિત્વા નિપજ્જન્તિ, તે પુન પચ્છિમયામે વુટ્ઠાય ચઙ્કમં ઓતરન્તિ. તે સન્ધાય ઇદં વુત્તં. અયમ્પિ દીપો તિણ્ણં રાજૂનં કાલે એકઘણ્ડિનિગ્ઘોસો એકપધાનભૂમિ અહોસિ. નાનામુખે પહટઘણ્ડિ પિલિચ્છિકોળિયં ઓસરતિ, કલ્યાણિયં પહટઘણ્ડિ નાગદીપે ઓસરતિ. ‘‘અયં ભિક્ખુ પુથુજ્જનો, અયં પુથુજ્જનો’’તિ અઙ્ગુલિં પસારેત્વા દસ્સેતબ્બો અહોસિ. એકદિવસં સબ્બે અરહન્તોવ અહેસું. તસ્માતિ યસ્મા કલિઙ્ગરૂપધાનાનં મારો આરમ્મણં ન લભતિ, તસ્મા. અટ્ઠમં.