૭. પિયજાતિકસુત્તવણ્ણના

૩૫૩. એવં મે સુતન્તિ પિયજાતિકસુત્તં. તત્થ નેવ કમ્મન્તા પટિભન્તીતિ ન સબ્બેન સબ્બં પટિભન્તિ, પકતિનિયામેન પન ન પટિભન્તિ. દુતિયપદેપિ એસેવ નયો. એત્થ ચ ન પટિભાતીતિ ન રુચ્ચતિ. આળાહનન્તિ સુસાનં. અઞ્ઞથત્તન્તિ વિવણ્ણતાય અઞ્ઞથાભાવો. ઇન્દ્રિયાનિ નામ મનોવિઞ્ઞેય્યા ધમ્મા, પતિટ્ઠિતોકાસં પન સન્ધાય ઇદં વુત્તં. પિયજાતિકાતિ પિયતો જાયન્તિ. પિયપ્પભાવિકાતિ પિયતો પભવન્તિ.

૩૫૫. સચે તં, મહારાજાતિ તસ્સ અત્થં અસલ્લક્ખયમાનાપિ સત્થરિ સદ્ધાય એવં વદતિ. ચર પિરેતિ અપેહિ અમ્હાકં પરે, અનજ્ઝત્તિકભૂતેતિ અત્થો. અથ વા ચર પિરેતિ પરતો ગચ્છ, મા ઇધ તિટ્ઠાતિપિ અત્થો.

૩૫૬. દ્વિધા છેત્વાતિ અસિના દ્વે કોટ્ઠાસે કરોન્તો છિન્દિત્વા. અત્તાનં ઉપ્ફાલેસીતિ તેનેવ અસિના અત્તનો ઉદરં ફાલેસિ. યદિ હિ તસ્સ સા અપ્પિયા ભવેય્ય, ઇદાનિ અઞ્ઞં માતુગામં ગણ્હિસ્સામીતિ અત્તાનં ન ઘાતેય્ય. યસ્મા પનસ્સ સા પિયા અહોસિ, તસ્મા પરલોકેપિ તાય સદ્ધિં સમઙ્ગિભાવં પત્થયમાનો એવમકાસિ.

૩૫૭. પિયા તે વજિરીતિ એવં કિરસ્સા અહોસિ – ‘‘સચાહં, ‘ભૂતપુબ્બં, મહારાજ, ઇમિસ્સાયેવ સાવત્થિયં અઞ્ઞતરિસ્સા ઇત્થિયા’તિઆદિકથં કથેય્યં, ‘કો તે એવં અકાસિ, અપેહિ નત્થિ એત’ન્તિ મં પટિસેધેય્ય, વત્તમાનેનેવ નં સઞ્ઞાપેસ્સામી’’તિ ચિન્તેત્વા એવમાહ. વિપરિણામઞ્ઞથાભાવાતિ એત્થ મરણવસેન વિપરિણામો, કેનચિ સદ્ધિં પલાયિત્વા ગમનવસેન અઞ્ઞથાભાવો વેદિતબ્બો.

વાસભાયાતિ વાસભા નામ રઞ્ઞો એકા દેવી, તં સન્ધાયાહ.

પિયા તે અહન્તિ કસ્મા સબ્બપચ્છા આહ? એવં કિરસ્સા અહોસિ – ‘‘અયં રાજા મય્હં કુપિતો, સચાહં સબ્બપઠમં ‘પિયા તે અહ’ન્તિ પુચ્છેય્યં, ‘ન મે ત્વં પિયા, ચર પિરે’તિ વદેય્ય, એવં સન્તે કથા પતિટ્ઠાનં ન લભિસ્સતી’’તિ કથાય પતિટ્ઠાનત્થં સબ્બપચ્છા પુચ્છિ. કાસિકોસલેસુ છડ્ડિતભાવેન વિપરિણામો, પટિરાજૂનં હત્થગમનવસેન અઞ્ઞથાભાવો વેદિતબ્બો.

આચમેહીતિ આચમનોદકં દેહિ. આચમિત્વા હત્થપાદે ધોવિત્વા મુખં વિક્ખાલેત્વા સત્થારં નમસ્સિતુકામો એવમાહ. સેસં સબ્બત્થ ઉત્તાનમેવાતિ.

પપઞ્ચસૂદનિયા મજ્ઝિમનિકાયટ્ઠકથાય

પિયજાતિકસુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.