૨૭. સારિપુત્તત્થેરવત્થુ

આસા યસ્સાતિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા જેતવને વિહરન્તો સારિપુત્તત્થેરં આરબ્ભ કથેસિ.

થેરો કિર પઞ્ચભિક્ખુસતપરિવારો જનપદે એકં વિહારં ગન્ત્વા વસ્સં ઉપગઞ્છિ. મનુસ્સા થેરં દિસ્વા બહું વસ્સાવાસિકં પટિસ્સુણિંસુ. થેરો પવારેત્વા સબ્બસ્મિં વસ્સાવાસિકે અસમ્પત્તેયેવ સત્થુ સન્તિકં ગચ્છન્તો ભિક્ખૂ આહ – ‘‘દહરાનઞ્ચેવ સામણેરાનઞ્ચ મનુસ્સેહિ વસ્સાવાસિકે આહટે ગહેત્વા પેસેય્યાથ, ઠપેત્વા વા સાસનં પહિણેય્યાથા’’તિ. એવં વત્વા ચ પન સત્થુ સન્તિકં અગમાસિ. ભિક્ખૂ કથં સમુટ્ઠાપેસું ‘‘અજ્જાપિ મઞ્ઞે સારિપુત્તત્થેરસ્સ તણ્હા અત્થિયેવ. તથા હિ મનુસ્સેહિ વસ્સાવાસિકે દિન્ને અત્તનો સદ્ધિવિહારિકાનં ‘વસ્સાવાસિકં પેસેય્યાથ, ઠપેત્વા વા સાસનં પહિણેય્યાથા’તિ ભિક્ખૂનં વત્વા આગતો’’તિ. સત્થા આગન્ત્વા ‘‘કાય નુત્થ, ભિક્ખવે, એતરહિ કથાય સન્નિસિન્ના’’તિ પુચ્છિત્વા ‘‘ઇમાય નામા’’તિ વુત્તે ‘‘ન, ભિક્ખવે, મમ પુત્તસ્સ તણ્હા અત્થિ, મનુસ્સાનં પન પુઞ્ઞતો દહરસામણેરાનઞ્ચ ધમ્મિકલાભતો પરિહાનિ મા અહોસીતિ તેનેવં કથિત’’ન્તિ વત્વા ઇમં ગાથમાહ –

૪૧૦. ‘‘આસા યસ્સ ન વિજ્જન્તિ, અસ્મિં લોકે પરમ્હિ ચ;

નિરાસાસં વિસંયુત્તં, તમહં બ્રૂમિ બ્રાહ્મણ’’ન્તિ.

તત્થ આસાતિ તણ્હા. નિરાસાસન્તિ નિત્તણ્હં. વિસંયુત્તન્તિ સબ્બકિલેસેહિ વિસંયુત્તં તમહં બ્રાહ્મણં વદામીતિ અત્થો.

દેસનાવસાને બહૂ સોતાપત્તિફલાદીનિ પાપુણિંસૂતિ.

સારિપુત્તત્થેરવત્થુ સત્તવીસતિમં.