૧૨. કિસાગોતમીવત્થુ

પંસુકૂલધરન્તિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા ગિજ્ઝકૂટે પબ્બતે વિહરન્તો કિસાગોતમિં આરબ્ભ કથેસિ.

તદા કિર સક્કો પઠમયામાવસાને દેવપરિસાય સદ્ધિં સત્થારં ઉપસઙ્કમિત્વા વન્દિત્વા એકમન્તે સારણીયધમ્મકથં સુણન્તો નિસીદિ. તસ્મિં ખણે કિસાગોતમી ‘‘સત્થારં પસ્સિસ્સામી’’તિ આકાસેનાગન્ત્વા સક્કં દિસ્વા નિવત્તિ. સો તં વન્દિત્વા નિવત્તન્તિં દિસ્વા સત્થારં પુચ્છિ – ‘‘કા નામેસા, ભન્તે, આગચ્છમાનાવ તુમ્હે દિસ્વા નિવત્તતી’’તિ? સત્થા ‘‘કિસાગોતમી નામેસા, મહારાજ, મમ ધીતા પંસુકૂલિકત્થેરીનં અગ્ગા’’તિ વત્વા ઇમં ગાથમાહ –

૩૯૫. ‘‘પંસુકૂલધરં જન્તું, કિસં ધમનિસન્થતં;

એકં વનસ્મિં ઝાયન્તં, તમહં બ્રૂમિ બ્રાહ્મણ’’ન્તિ.

તત્થ કિસન્તિ પંસુકૂલિકા હિ અત્તનો અનુરૂપં પટિપદં પૂરેન્તા અપ્પમંસલોહિતા ચેવ હોન્તિ ધમનિસન્થતગત્તા ચ, તસ્મા એવમાહ. એકં વનસ્મિન્તિ વિવિત્તટ્ઠાને એકકં વનસ્મિં ઝાયન્તં તમહં બ્રાહ્મણં વદામીતિ અત્થો.

દેસનાવસાને બહૂ સોતાપત્તિફલાદીનિ પાપુણિંસૂતિ.

કિસાગોતમીવત્થુ દ્વાદસમં.