૩૩. માતુ

ભરિયાયન્તિ પકતિવિસેસનત્તા માહ- ‘ભરિયાય’ન્તિઆદિ. પુન્નામધેય્યાતિ પુરિસસ્સ સમઞ્ઞાભૂતા, પુંયોગેનાતિ પુરિસેન સહ સમ્બન્ધેન હેતુના. ઇત્થિયં વત્તન્તીતિ સોયમિત્યભેદવચનિચ્છાયં યદા ભરિયાસઙ્ખાતાયમિત્થિયં વત્તન્તે, નદાદિપાઠાતિ વુત્તે વિઞ્ઞાયતિ ‘આકતિગણત્તા નદાદિપાઠો હોન્તો એવં હોતી’તિ દસ્સેતિ, પુન્નામસ્માયોગાઅપાલકન્તાતિ નદાદિપાઠતોતિ અત્થોતિ સેસો. ઇદઞ્ચ નદાદીસુ ગણસુત્તન્તિ વેદિતબ્બં, તસ્સ અત્થં વદતિ-‘પુમુનો’ઇચ્ચાદિ, અપાલકન્તાતિ કિંપસુપાલિકા ખેત્તપાલિકા.