૨૩૩. યોનં

હિગ્ગહણે પઞ્ચમીહિસ્સાપિ ગહણમ્ભવેય્યાતિ સુત્તે ‘અપઞ્ચમ્યા’તિ વુત્તં, તુમ્હેહિ પુઞ્ઞં પસુતં અનપ્પકન્તિ ગાથાપાદે તુમ્હેહિતિઆદિસૂ તત્તા ન વોઆદેસો, તુમ્હે તિટ્ઠથ નગરેતિ પુબ્બવાક્યતો વાક્યન્તરત્તા એકવાક્યતા નત્થિ, તુમ્હે વિય દિય દિસ્સન્તિ અમ્હે વિય દિસ્સન્તીતિ વિગ્ગય્હ ‘દિસ-પેક્ખણે’ ઇચ્ચસ્મા ‘‘સમાનઞ્ઞભવન્તયાદિ તૂપમાના દિસા કમ્મે રીરિક્ખકા’’તિ (૫-૪૩) કપ્પચ્ચયે ‘‘નતે કાનુબન્ધનાગમેસૂ’’તિ (૫-૮૫) એત્તાભાવે ‘‘સ્યાદિસ્યાદિનેકત્થ’’ન્તિ (૩-૧) સમાસે ચ ‘એકત્થતાયં’’તિ (૨-૧૧૯) વિભત્તિલોપે ચ ‘‘સબ્બાદીનમા’’તિ (૩-૮૬) આ ‘તુમ્હાદિસાન’મિચ્ચાદિ.