૨૧. ગુણે

ઉપાધિ વિસેસનં, પરાઙ્ગભૂતેતિ પરસ્સ બન્ધત્તા(દિનો) વિધાના યાઙ્ગભૂતે જળત્તાદિહેતુમ્હીતિ અત્થો, ઇમિના ગુણસદ્દો યમપ્પધાનવચનોતિ વદતિ, યઞ્ચાપ્પધાનં તમ્પરાઙ્ગભૂતન્તિ ગુણેતીમસ્સ ‘પરાઙ્ગભૂતે’તિ અત્થમાહ, યઞ્હિ પરત્થમુપાદીયતે તદપ્પધાનમનુ વાદરૂપેનોપાદીયમાનત્તા, યથા ‘જળત્તા બદ્ધો, રુક્ખો યં સીસ પત્તા, અગ્ગિ એત્થ ધુમત્તે’ચ્ચાદિ, તેનેવાહ-‘પરત્થરૂપાપન્ન’ન્તિ, વાવિધાનન્તિ ‘‘વિભાસા ગુણે-થિયં’’ન્તિ (૨-૩-૨૫) એવં વિધાનં, ઇત્થિયન્તિઆદિના પઞ્ચમીરૂપસ્સપિ અભિમતભાવં દસ્સેતિ, તેનેવાહ-‘ઉભયત્થા’તિઆદિ, નનુ ‘તો પઞ્ચમ્યા’’તિ (૪-૯૫) સુત્તેન તદ્ધિતપચ્ચયન્તસ્સ કથં પઞ્ચમ્યન્તતા ત્યાસઙ્કિયાહ-‘પઞ્ચમિનિદ્દેસે’ ઇચ્ચાદિ, ઇમિના સુત્તેન પઞ્ચમિયા વિનાતિ યોજના, વા પઞ્ચમિયા વિધાનતો તતિયારૂપેનપિ ભવિતબ્બન્તિ ચોદનમનસિ નિધાય પઞ્ચમ્યુ દાહરણેયેવ કારણં તતિયોદાહરણસ્સ ચ પઠમોદાહરણાનુસારેનાનુ મન્તબ્બતઞ્ચદસ્સેન્તો આહ ‘પઞ્ચમ્યાયેવિ’ચ્ચાદિ, અભાવેન સઙ્ખારનિરોધેનાતિ તતિયન્તરૂપાનિ.