૧૩૦. કેવા

હોતુ સિતો-ઞ્ઞત્રકે સતિ સાદેસો, સિમ્હિ તુ કપ્પચ્ચયા પઠમમેવ કતો મસ્સ સાદેસોતિ તપ્પચ્ચયે સતિ ‘કેવા’તિ કિં સામઞ્ઞેન સાદેસવિધાનેને ત્યાસઙ્કિય સુત્તસ્સ સામઞ્ઞ વિધાને ફલં દસ્સેતું ‘કેનેકત્થતાયં’ત્યાદિમાહ, કેનેકત્થતાયન્તિ કપ્પચ્ચયેન સહ ણાદિવુત્તિયં, પુબ્બભાગસ્સાતિ અસુભાગસ્સ પદત્તાભાવાતિ ‘‘એકત્થતાયા’’તિ (૨-૧૧૯) વિભત્તિયા પદત્તસાધિકાયાપગમેન પદત્તાભાવા, પદસઙ્ખારનિબન્ધનોતિ પદ સિદ્ધિ હેતુકો, ‘‘નિમિત્તાભાવે નેમિત્તિકસ્સાપ્યભાવો’’તિ ઞાયસ્સાયમત્થો ‘‘નિમિત્તં કારણં હેતૂત્યનત્થન્તરં, નિમિત્તસ્સ અભાવો નિમિત્તાભાવો, તસ્મિં નિમિત્તાભાવે હેતુવિનાસેત્યત્થો, નિમિત્તા આગતો નેમિત્તિકો, ફલભૂતો ધમ્મો, નિમિત્તે ભાવો વા નેમિત્તિકો, નિમિત્તસ્સાભાવે તં હેતુતો પવત્તસ્સ નેમિત્તિકસ્સ ફલસ્સાપ્યભાવો ભવતી’’તિ, તથાહિ છત્તનિમિત્તછાયા છત્તાપાયેન ભવતિ, પદીપનિમિત્તદસ્સનં પદીપાપાયે ન ભાતિ, તથેહાપિ નિમિત્તતો પવત્તાનં નિમિત્તાભાવે અભાવોયેવ યુત્તિ માતિ મઞ્ઞતે, અઞ્ઞત્રચાતિ સિતો અઞ્ઞત્ર ચ.