૧૦. આઘાતપટિવિનયસુત્તં

૩૦. [દી. નિ. ૩.૩૪૦, ૩૫૯] ‘‘નવયિમે, ભિક્ખવે, આઘાતપટિવિનયા. કતમે નવ? ‘અનત્થં મે અચરિ [અચરીતિ (સ્યા.), એવં ‘‘ચરતિ, ચરિસ્સતિ’’ પદેસુપિ], તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ; ‘અનત્થં મે ચરતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ; ‘અનત્થં મે ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ; પિયસ્સ મે મનાપસ્સ અનત્થં અચરિ…પે… અનત્થં ચરતિ…પે… ‘અનત્થં ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ; અપ્પિયસ્સ મે અમનાપસ્સ અત્થં અચરિ…પે… અત્થં ચરતિ…પે… ‘અત્થં ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, નવ આઘાતપટિવિનયા’’તિ. દસમં.