૬. દુતિયકુલૂપકસુત્તં

૨૨૬. ‘‘પઞ્ચિમે, ભિક્ખવે, આદીનવા કુલૂપકસ્સ ભિક્ખુનો અતિવેલં કુલેસુ સંસટ્ઠસ્સ વિહરતો. કતમે પઞ્ચ? માતુગામસ્સ અભિણ્હદસ્સનં, દસ્સને સતિ સંસગ્ગો, સંસગ્ગે સતિ વિસ્સાસો, વિસ્સાસે સતિ ઓતારો, ઓતિણ્ણચિત્તસ્સેતં પાટિકઙ્ખં – ‘અનભિરતો વા બ્રહ્મચરિયં ચરિસ્સતિ અઞ્ઞતરં વા સંકિલિટ્ઠં આપત્તિં આપજ્જિસ્સતિ સિક્ખં વા પચ્ચક્ખાય હીનાયાવત્તિસ્સતિ’. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચ આદીનવા કુલૂપકસ્સ ભિક્ખુનો અતિવેલં કુલેસુ સંસટ્ઠસ્સ વિહરતો’’તિ. છટ્ઠં.