૧. ગિલાનસુત્તં

૧૨૧. એકં સમયં ભગવા વેસાલિયં વિહરતિ મહાવને કૂટાગારસાલાયં. અથ ખો ભગવા સાયન્હસમયં પટિસલ્લાના વુટ્ઠિતો યેન ગિલાનસાલા તેનુપસઙ્કમિ. અદ્દસા ખો ભગવા અઞ્ઞતરં ભિક્ખું દુબ્બલં ગિલાનકં; દિસ્વા પઞ્ઞત્તે આસને નિસીદિ. નિસજ્જ ખો ભગવા ભિક્ખૂ આમન્તેસિ –

‘‘યં કિઞ્ચિ [યં કિઞ્ચિ (સ્યા. કં.)], ભિક્ખવે, ભિક્ખું દુબ્બલં [ભિક્ખવે દુબ્બલં (સી. સ્યા. કં. પી.)] ગિલાનકં પઞ્ચ ધમ્મા ન વિજહન્તિ, તસ્સેતં પાટિકઙ્ખં – ‘નચિરસ્સેવ આસવાનં ખયા અનાસવં ચેતોવિમુત્તિં પઞ્ઞાવિમુત્તિં દિટ્ઠેવ ધમ્મે સયં અભિઞ્ઞા સચ્છિકત્વા ઉપસમ્પજ્જ વિહરિસ્સતી’’’તિ.

‘‘કતમે પઞ્ચ? ઇધ, ભિક્ખવે, ભિક્ખુ અસુભાનુપસ્સી કાયે વિહરતિ, આહારે પટિકૂલસઞ્ઞી, સબ્બલોકે અનભિરતસઞ્ઞી [સબ્બત્થપિ એવમેવ દિસ્સતિ], સબ્બસઙ્ખારેસુ અનિચ્ચાનુપસ્સી, મરણસઞ્ઞા ખો પનસ્સ અજ્ઝત્તં સૂપટ્ઠિતા હોતિ. યં કિઞ્ચિ, ભિક્ખવે, ભિક્ખું દુબ્બલં ગિલાનકં ઇમે પઞ્ચ ધમ્મા ન વિજહન્તિ, તસ્સેતં પાટિકઙ્ખં – ‘નચિરસ્સેવ આસવાનં ખયા…પે… સચ્છિકત્વા ઉપસમ્પજ્જ વિહરિસ્સતી’’’તિ. પઠમં.