૪. અન્ધકવિન્દસુત્તં

૧૧૪. એકં સમયં ભગવા મગધેસુ વિહરતિ અન્ધકવિન્દે. અથ ખો આયસ્મા આનન્દો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિ. એકમન્તં નિસિન્નં ખો આયસ્મન્તં આનન્દં ભગવા એતદવોચ –

‘‘યે તે, આનન્દ, ભિક્ખૂ નવા અચિરપબ્બજિતા અધુનાગતા ઇમં ધમ્મવિનયં, તે વો, આનન્દ, ભિક્ખૂ પઞ્ચસુ ધમ્મેસુ સમાદપેતબ્બા [સમાદાપેતબ્બા (?)] નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા. કતમેસુ પઞ્ચસુ? ‘એથ તુમ્હે, આવુસો, સીલવા હોથ, પાતિમોક્ખસંવરસંવુતા વિહરથ આચારગોચરસમ્પન્ના અણુમત્તેસુ વજ્જેસુ ભયદસ્સાવિનો, સમાદાય સિક્ખથ સિક્ખાપદેસૂ’તિ – ઇતિ પાતિમોક્ખસંવરે સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા.

‘‘‘એથ તુમ્હે, આવુસો, ઇન્દ્રિયેસુ ગુત્તદ્વારા વિહરથ આરક્ખસતિનો નિપક્કસતિનો [નિપકસતિનો (સી. સ્યા.), નેપક્કસતિનો (?)], સારક્ખિતમાનસા સતારક્ખેન ચેતસા સમન્નાગતા’તિ – ઇતિ ઇન્દ્રિયસંવરે સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા.

‘‘‘એથ તુમ્હે, આવુસો, અપ્પભસ્સા હોથ, ભસ્સે પરિયન્તકારિનો’તિ – ઇતિ ભસ્સપરિયન્તે સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા.

‘‘‘એથ તુમ્હે, આવુસો, આરઞ્ઞિકા હોથ, અરઞ્ઞવનપત્થાનિ પન્તાનિ સેનાસનાનિ પટિસેવથા’તિ – ઇતિ કાયવૂપકાસે સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા.

‘‘‘એથ તુમ્હે, આવુસો, સમ્માદિટ્ઠિકા હોથ સમ્માદસ્સનેન સમન્નાગતા’તિ – ઇતિ સમ્માદસ્સને સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા. યે તે, આનન્દ, ભિક્ખૂ નવા અચિરપબ્બજિતા અધુનાગતા ઇમં ધમ્મવિનયં, તે વો, આનન્દ, ભિક્ખૂ ઇમેસુ પઞ્ચસુ ધમ્મેસુ સમાદપેતબ્બા નિવેસેતબ્બા પતિટ્ઠાપેતબ્બા’’તિ. ચતુત્થં.