૨. દુતિયદ્વેબ્રાહ્મણસુત્તં

૫૩. અથ ખો દ્વે બ્રાહ્મણા જિણ્ણા વુદ્ધા મહલ્લકા અદ્ધગતા વયોઅનુપ્પત્તા વીસવસ્સસતિકા જાતિયા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિંસુ. એકમન્તં નિસિન્ના ખો તે બ્રાહ્મણા ભગવન્તં એતદવોચું – ‘‘મયમસ્સુ, ભો ગોતમ, બ્રાહ્મણા જિણ્ણા વુદ્ધા મહલ્લકા અદ્ધગતા વયોઅનુપ્પત્તા વીસવસ્સસતિકા જાતિયા; તે ચમ્હા અકતકલ્યાણા અકતકુસલા અકતભીરુત્તાણા. ઓવદતુ નો ભવં ગોતમો, અનુસાસતુ નો ભવં ગોતમો યં અમ્હાકં અસ્સ દીઘરત્તં હિતાય સુખાયા’’તિ.

‘‘તગ્ઘ તુમ્હે, બ્રાહ્મણા, જિણ્ણા વુદ્ધા મહલ્લકા અદ્ધગતા વયોઅનુપ્પત્તા વીસવસ્સસતિકા જાતિયા; તે ચત્થ અકતકલ્યાણા અકતકુસલા અકતભીરુત્તાણા. આદિત્તો ખો અયં, બ્રાહ્મણા, લોકો જરાય બ્યાધિના મરણેન. એવં આદિત્તે ખો, બ્રાહ્મણા, લોકે જરાય બ્યાધિના મરણેન, યો ઇધ કાયેન સંયમો વાચાય સંયમો મનસા સંયમો, તં તસ્સ પેતસ્સ તાણઞ્ચ લેણઞ્ચ દીપઞ્ચ સરણઞ્ચ પરાયણઞ્ચા’’તિ.

‘‘આદિત્તસ્મિં અગારસ્મિં, યં નીહરતિ ભાજનં;

તં તસ્સ હોતિ અત્થાય, નો ચ યં તત્થ ડય્હતિ.

‘‘એવં આદિત્તો ખો [એવં આદીવિતો (સી. પી.), એવં આદિત્તકો (સ્યા. કં.) સં. નિ. ૧.૪૧] લોકો, જરાય મરણેન ચ;

નીહરેથેવ દાનેન, દિન્નં હોતિ સુનીહતં [સુનિબ્ભતં (ક.)].

‘‘યોધ કાયેન સંયમો, વાચાય ઉદ ચેતસા;

તં તસ્સ પેતસ્સ સુખાય હોતિ,

યં જીવમાનો પકરોતિ પુઞ્ઞ’’ન્તિ. દુતિયં;