८१. चोदनाकथा

१५३. तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू अनोकासकतं भिक्खुं आपत्तिया चोदेन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, अनोकासकतो भिक्खु आपत्तिया चोदेतब्बो. यो चोदेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, ओकासं कारापेत्वा आपत्तिया चोदेतुं – करोतु आयस्मा ओकासं, अहं तं वत्तुकामोति.

तेन खो पन समयेन पेसला भिक्खू छब्बग्गिये भिक्खू ओकासं कारापेत्वा आपत्तिया चोदेन्ति. छब्बग्गिया भिक्खू लभन्ति आघातं, लभन्ति अप्पच्चयं, वधेन तज्जेन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, कतेपि ओकासे पुग्गलं तुलयित्वा आपत्तिया चोदेतुन्ति.

तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू – पुरम्हाकं पेसला भिक्खू ओकासं कारापेन्तीति – पटिकच्चेव सुद्धानं भिक्खूनं अनापत्तिकानं अवत्थुस्मिं अकारणे ओकासं कारापेन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, सुद्धानं भिक्खूनं अनापत्तिकानं अवत्थुस्मिं अकारणे ओकासो कारापेतब्बो. यो कारापेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, पुग्गलं तुलयित्वा ओकासं कातु [कारापेतुं (स्या.)] न्ति.