७९. विनयपुच्छनकथा

१५१. तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू सङ्घमज्झे असम्मता विनयं पुच्छन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, सङ्घमज्झे असम्मतेन विनयो पुच्छितब्बो. यो पुच्छेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, सङ्घमज्झे सम्मतेन विनयं पुच्छितुं. एवञ्च पन, भिक्खवे, सम्मन्नितब्बो – अत्तना वा [अत्तनाव (स्या.)] अत्तानं सम्मन्नितब्बं, परेन वा परो सम्मन्नितब्बो. कथञ्च अत्तनाव अत्तानं सम्मन्नितब्बं? ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, अहं इत्थन्नामं विनयं पुच्छेय्य’’न्ति. एवं अत्तनाव अत्तानं सम्मन्नितब्बं.

कथञ्च परेन परो सम्मन्नितब्बो? ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, इत्थन्नामो इत्थन्नामं विनयं पुच्छेय्या’’ति. एवं परेन परो सम्मन्नितब्बोति.

तेन खो पन समयेन पेसला भिक्खू सङ्घमज्झे सम्मता विनयं पुच्छन्ति. छब्बग्गिया भिक्खू लभन्ति आघातं, लभन्ति अप्पच्चयं, वधेन तज्जेन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सङ्घमज्झे सम्मतेनपि परिसं ओलोकेत्वा पुग्गलं तुलयित्वा विनयं पुच्छितुन्ति.