७८. संखित्तेन पातिमोक्खुद्देसादि

१५०. अथ खो भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘कति नु खो पातिमोक्खुद्देसा’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. पञ्चिमे, भिक्खवे, पातिमोक्खुद्देसा – निदानं उद्दिसित्वा अवसेसं सुतेन सावेतब्बं. अयं पठमो पातिमोक्खुद्देसो. निदानं उद्दिसित्वा चत्तारि पाराजिकानि उद्दिसित्वा अवसेसं सुतेन सावेतब्बं. अयं दुतियो पातिमोक्खुद्देसो. निदानं उद्दिसित्वा चत्तारि पाराजिकानि उद्दिसित्वा तेरस सङ्घादिसेसे उद्दिसित्वा अवसेसं सुतेन सावेतब्बं. अयं ततियो पातिमोक्खुद्देसो. निदानं उद्दिसित्वा चत्तारि पाराजिकानि उद्दिसित्वा तेरस सङ्घादिसेसे उद्दिसित्वा द्वे अनियते उद्दिसित्वा अवसेसं सुतेन सावेतब्बं. अयं चतुत्थो पातिमोक्खुद्देसो. वित्थारेनेव पञ्चमो. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च पातिमोक्खुद्देसाति.

तेन खो पन समयेन भिक्खू – भगवता संखित्तेन पातिमोक्खुद्देसो अनुञ्ञातोति – सब्बकालं संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसितब्बं. यो उद्दिसेय्य, आपत्ति दुक्कटस्साति.

तेन खो पन समयेन कोसलेसु जनपदे अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहुपोसथे सवरभयं [संचरभयं (स्या.)] अहोसि. भिक्खू नासक्खिंसु वित्थारेन पातिमोक्खं उद्दिसितुं. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सति अन्तराये संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसितुन्ति.

तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू असतिपि अन्तराये संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, असति अन्तराये संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसितब्बं. यो उद्दिसेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, सति अन्तराये संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसितुं. तत्रिमे अन्तराया – राजन्तरायो, चोरन्तरायो, अग्यन्तरायो, उदकन्तरायो, मनुस्सन्तरायो, अमनुस्सन्तरायो, वाळन्तरायो, सरीसपन्तरायो, जीवितन्तरायो, ब्रह्मचरियन्तरायोति. अनुजानामि, भिक्खवे, एवरूपेसु अन्तरायेसु संखित्तेन पातिमोक्खं उद्दिसितुं, असति अन्तराये वित्थारेनाति.

तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू सङ्घमज्झे अनज्झिट्ठा धम्मं भासन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, सङ्घमज्झे अनज्झिट्ठेन धम्मो भासितब्बो. यो भासेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, थेरेन भिक्खुना सामं वा धम्मं भासितुं परं वा अज्झेसितुन्ति.