७१. सीमानुजानना

१३८. अथ खो भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘एत्तावता सामग्गी यावता एकावासो’ति, कित्तावता नु खो एकावासो होती’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सीमं सम्मन्नितुं. एवञ्च पन, भिक्खवे, सम्मन्नितब्बा – पठमं निमित्ता कित्तेतब्बा – पब्बतनिमित्तं, पासाणनिमित्तं, वननिमित्तं, रुक्खनिमित्तं, मग्गनिमित्तं, वम्मिकनिमित्तं, नदीनिमित्तं, उदकनिमित्तं. निमित्ते कित्तेत्वा ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

१३९. ‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. यावता समन्ता निमित्ता कित्तिता. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो एतेहि निमित्तेहि सीमं सम्मन्नेय्य समानसंवासं एकुपोसथं [एकूपोसथं (क.)]. एसा ञत्ति.

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. यावता समन्ता निमित्ता कित्तिता. सङ्घो एतेहि निमित्तेहि सीमं सम्मन्नति समानसंवासं एकुपोसथं. यस्सायस्मतो खमति एतेहि निमित्तेहि सीमाय सम्मुति [सम्मति (स्या.)] समानसंवासाय एकुपोसथाय, सो तुण्हस्स; यस्स नक्खमति, सो भासेय्य. सम्मता सीमा सङ्घेन एतेहि निमित्तेहि समानसंवासा एकुपोसथा. खमति सङ्घस्स, तस्मा तुण्ही, एवमेतं धारयामी’’ति.

१४०. तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू – भगवता सीमासम्मुति अनुञ्ञाताति – अतिमहतियो सीमायो सम्मन्नन्ति, चतुयोजनिकापि पञ्चयोजनिकापि छयोजनिकापि. भिक्खू उपोसथं आगच्छन्ता उद्दिस्समानेपि पातिमोक्खे आगच्छन्ति, उद्दिट्ठमत्तेपि आगच्छन्ति, अन्तरापि परिवसन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, अतिमहती सीमा सम्मन्नितब्बा, चतुयोजनिका वा पञ्चयोजनिका वा छयोजनिका वा. यो सम्मन्नेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, तियोजनपरमं सीमं सम्मन्नितुन्ति.

तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू नदीपारसीमं [नदीपारं सीमं (सी. स्या.)] सम्मन्नन्ति. उपोसथं आगच्छन्ता भिक्खूपि वुय्हन्ति, पत्तापि वुय्हन्ति, चीवरानिपि वुय्हन्ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, नदीपारसीमा सम्मन्नितब्बा. यो सम्मन्नेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. अनुजानामि, भिक्खवे, यत्थस्स धुवनावा वा धुवसेतु वा, एवरूपं नदीपारसीमं सम्मन्नितुन्ति.