६. सम्पयुत्तवारवण्णना

३९२-४००. सदिसं सम्पयुत्तन्ति ‘‘यं सदिसं, तं संसट्ठ’’न्ति वुच्चमानं सम्पयुत्तं न होति ‘‘संसट्ठा योजिता हया’’तिआदीसु. असंसट्ठं वोकिण्णन्ति यं न संसट्ठं अन्तरन्तरा उप्पज्जमानेन वोकिण्णम्पि विमिस्सताय सम्पयुत्तन्ति वुच्चमानं, तं संसट्ठं न होति ‘‘या सा वीमंसा…पे… कोसज्जसम्पयुत्ता’’तिआदीसु. एवं असम्पयुत्तस्सपि संसट्ठपरियायो असंसट्ठस्स च सम्पयुत्तपरियायो अत्थीति तदुभयं इतरेतरं नियमेतीति दस्सनत्थं वारद्वयदेसनाति दस्सेन्तो आह ‘‘उभयं…पे… नियामकं होती’’ति, संसट्ठसद्दो हि वोकिण्णट्ठो नत्थि, सम्पयुत्तसद्दो च सदिसत्थो, तस्मा यथा संसट्ठसद्दो सम्पयुत्तसद्दापेक्खो सदिसत्थतो विनिवत्तित्वा एकुप्पादादिसभावमेव अत्थं बोधेति, एवं सम्पयुत्तसद्दोपि संसट्ठसद्दापेक्खो वोकिण्णट्ठतो विनिवत्तित्वाति अञ्ञमञ्ञापेक्खस्स सद्दद्वयस्स अञ्ञमञ्ञनियामकता वेदितब्बा.

सम्पयुत्तवारवण्णना निट्ठिता.