९. यथाकम्मूपगतञाणकथावण्णना

३७७. दिब्बचक्खुपादकत्ता ‘‘यथाकम्मूपगतञाणस्स उपनिस्सये दिब्बचक्खुम्ही’’ति वुत्तं, न यथाकम्मूपगतजाननकिच्चके दिब्बचक्खुम्हि तस्स तंकिच्चकताभावतो. यतो यं अनञ्ञं, तम्पि ततो अनञ्ञमेवाति आह ‘‘इमिना…पे… भवितब्ब’’न्ति. तत्थ अत्थन्तरभावं निवारेतीति दिब्बचक्खुञाणस्स पक्खिकत्ता यथाकम्मूपगतञाणस्स ततो अत्थन्तरभावं निवारेति. तस्स हि तं परिभण्डञाणं. दिब्बचक्खुस्स यथाकम्मूपगतञाणतो अत्थन्तरभावं न निवारेति अतप्पक्खिकत्ताति अधिप्पायो. दिब्बचक्खुस्स यथाकम्मूपगतञाणकिच्चता परवादिना इच्छिता, न यथाकम्मूपगतञाणस्स दिब्बचक्खुकिच्चताति तमत्थं ‘‘यथाकम्मूपगतञाणमेव दिब्बचक्खु’’न्ति एत्थ योजेत्वा दस्सेन्तो ‘‘एव-सद्दो चा’’तिआदिमाह.

यथाकम्मूपगतञाणकथावण्णना निट्ठिता.