२. ञाणकथावण्णना
८६३-८६५. कामं पुब्बभागेपि अत्थेव दुक्खपरिञ्ञा, अत्थसाधिका पन सा मग्गक्खणिका एवाति उक्कंसगतं दुक्खपरिञ्ञं सन्धाय अवधारेन्तो आह ‘‘दुक्खं…पे… मग्गञाणमेव दीपेती’’ति. तं पन अवधारणं न ञाणन्तरनिवत्तनं, अथ खो ञाणन्तरस्स यथाधिगतकिच्चनिवत्तनं दट्ठब्बं. तेनाह ‘‘न तस्सेव ञाणभाव’’न्तिआदि.
ञाणकथावण्णना निट्ठिता.