२. अञ्ञमञ्ञपच्चयकथावण्णना
७१८-७१९. सहजाताति वुत्तत्ता न सङ्खारपच्चया च अविज्जाति वुत्तत्ताति अधिप्पायो. अनन्तरादिनापि हि सङ्खारा अविज्जाय पच्चया होन्तियेव. अञ्ञमञ्ञानन्तरं अवत्वा अविगतानन्तरं सम्पयुत्तस्स वचनं कमभेदो, अत्थिग्गहणेनेव गहितो अत्थिपच्चयभूतोयेव धम्मो निस्सयपच्चयो होतीति. असाधारणतायाति पदन्तरासाधारणताय. तेनाह ‘‘वक्खति ही’’तिआदि.
अञ्ञमञ्ञपच्चयकथावण्णना निट्ठिता.