५. चीवरअच्छिन्दनसिक्खापदवण्णना
६३१. पञ्चमे यम्पि त्याहन्ति एत्थ यन्ति कारणवचनं, तस्मा एवमेत्थ सम्बन्धो वेदितब्बो – मया सद्धिं जनपदचारिकं पक्कमिस्सतीति यं कारणं निस्साय अहं ते, आवुसो, चीवरं अदासिं, तं न करोसीति कुपितो अनत्तमनो अच्छिन्दीति. यन्ति वा चीवरं परामसति, तत्थ ‘‘मया सद्धिं जनपदचारिकं पक्कमिस्सतीति यम्पि ते अहं चीवरं अदासिं, तं चीवरं गण्हिस्सामीति कुपितो अनत्तमनो अच्छिन्दी’’ति सम्बन्धितब्बं.
६३३. आणत्तो बहूनि गण्हाति, एकं पाचित्तियन्ति ‘‘चीवरं गण्हा’’ति आणत्तिया एकचीवरविसयत्ता एकमेव पाचित्तियं. वाचाय वाचाय दुक्कटन्ति एत्थ अच्छिन्नेसु वत्थुगणनाय पाचित्तियानि. एकवाचाय सम्बहुला आपत्तियोति इदं अच्छिन्नेसु वत्थुगणनाय आपज्जितब्बं पाचित्तियापत्तिं सन्धाय वुत्तं. आणत्तिया आपज्जितब्बं पन दुक्कटं एकमेव.
६३४. एवन्ति इमिना ‘‘वत्थुगणनाय दुक्कटानी’’ति इदं परामसति. एसेव नयोति सिथिलं गाळ्हञ्च पक्खित्तासु आपत्तिया बहुत्तं एकत्तञ्च अतिदिस्सति.
६३५. आवुसो, मयन्तिआदीसु गण्हितुकामताय एवं वुत्तेपि तेनेव दिन्नत्ता अनापत्ति. अम्हाकं सन्तिके उपज्झं गण्हिस्सतीति इदं सामणेरस्सपि दानं दीपेति. तस्मा किञ्चापि पाळियं ‘‘भिक्खुस्स सामं चीवरं दत्वा’’ति वुत्तं, तथापि अनुपसम्पन्नकाले दत्वापि उपसम्पन्नकाले अच्छिन्दन्तस्स पाचित्तियमेवाति वेदितब्बं. अच्छिन्दनसमये उपसम्पन्नभावोयेव हेत्थ पमाणं. देतीति तुट्ठो वा कुपितो वा देति. रुन्धथाति निवारेथ. एवं पन दातुं न वट्टतीति एत्थ एवं दिन्नं न ताव तस्स सन्तकन्ति अनधिट्ठहित्वाव परिभुञ्जितब्बन्ति वेदितब्बं. आहरापेतुं पन वट्टतीति एवं दिन्नं भतिसदिसत्ता आहरापेतुं वट्टति. चजित्वा दिन्नन्ति वुत्तनयेन अदत्वा अनपेक्खेन हुत्वा तस्सेव दिन्नं. भण्डग्घेन कारेतब्बोति सकसञ्ञाय विना गण्हन्तो भण्डं अग्घापेत्वा आपत्तिया कारेतब्बो. विकप्पनुपगपच्छिमचीवरता, सामं दिन्नता, सकसञ्ञिता, उपसम्पन्नता, कोधवसेन अच्छिन्दनं अच्छिन्दापनं वाति इमानेत्थ पञ्च अङ्गानि.
चीवरअच्छिन्दनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.