५. निसीदनसन्थतसिक्खापदवण्णना

५६५-६. निसीदनसन्थतसिक्खापदे पन पञ्ञायिस्सतीति सचे सा कतिका मनापा भविस्सति, मनापताय भिक्खुसङ्घो सन्दिस्सिस्सति. सचे अमनापा, अमनापताय सन्दिस्सिस्सतीति अधिप्पायो, आरञ्ञकङ्गादीनि तीणि पाळियं पधानङ्गवसेन वुत्तानि, सेसानिपि ते समादियिंसुयेवाति वेदितब्बं. तेनेवाह ‘‘सन्थते चतुत्थचीवरसञ्ञिताया’’ति. उज्झित्वाति विस्सज्जेत्वा.

५६७. निसीदनसन्थतत्ता निवासनपारुपनकिच्चं नत्थीति आह ‘‘सकिं निसिन्नञ्चेव निपन्नञ्चा’’ति. विदत्थिमत्तन्ति सुगतविदत्थिं सन्धाय वदति. इदञ्च हेट्ठिमपरिच्छेददस्सनत्थं वुत्तं. ‘‘वितानादीनंयेव अत्थाय करणे अनापत्तिवचनतो सचे निपज्जनत्थाय करोन्ति, आपत्तियेवा’’ति तीसुपि गण्ठिपदेसु वुत्तं. अकप्पियत्ता पन ‘‘परिभुञ्जितुं न वट्टती’’ति वुत्तं. इदञ्च निसीदनसन्थतं नाम निसीदनचीवरमेव, नाञ्ञन्ति वदन्ति. निसीदनसिक्खापदेपि निसीदनं नाम सदसं वुच्चतीति च अट्ठकथायञ्चस्स ‘‘सन्थतसदिसं सन्थरित्वा एकस्मिं अन्ते सुगतविदत्थिया विदत्थिमत्ते पदेसे द्वीसु ठानेसु फालेत्वा तिस्सो दसा करीयन्ति, ताहि दसाहि सदसं नाम वुच्चती’’ति (पाचि. अट्ठ. ५३१) वचनतो इधापि ‘‘निसीदनं नाम सदसं वुच्चती’’ति च ‘‘सन्थते चतुत्थचीवरसञ्ञिताया’’ति च वचनतो तं युत्तं विय दिस्सति. केचि पन ‘‘निसीदनसन्थतं एळकलोमानि सन्थरित्वा सन्थतं विय करोन्ति, तं अवायिमं अनधिट्ठानुपगं, निसीदनचीवरं पन छन्नं चीवरानं अञ्ञतरेन करोति अधिट्ठानुपगं, तं करोन्ता च नन्तकानि सन्थरित्वा सन्थतसदिसं करोन्ती’’ति वदन्ति, वीमंसित्वा युत्ततरं गहेतब्बं.

निसीदनसन्थतसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.