पाटिदेसनीयकथा

१८३०. यो चन्तरघरं भिक्खु, पविट्ठाय तु हत्थतो;

अञ्ञातिकाय यं किञ्चि, तस्स भिक्खुनिया पन.

१८३१. सहत्था पटिग्गण्हेय्य, खादनं भोजनम्पि वा;

गहणे दुक्कटं भोगे, पाटिदेसनियं सिया.

१८३२. रथिकायपि वा ब्यूहे, सन्धिसिङ्घाटकेसु वा;

हत्थिसालादिके ठत्वा, गण्हतोपि अयं नयो.

१८३३. रथिकाय सचे ठत्वा, देति भिक्खुनि भोजनं;

आपत्ति अन्तरारामे, ठत्वा गण्हाति भिक्खु चे.

१८३४. एत्थन्तरघरं तस्सा, पविट्ठाय हि वाक्यतो;

भिक्खुस्स च ठितट्ठानं, नप्पमाणन्ति वण्णितं.

१८३५. तस्मा भिक्खुनिया ठत्वा, आरामादीसु देन्तिया;

वीथियादीसु चे ठत्वा, न दोसो पटिगण्हतो.

१८३६. यामकालिकसत्ताह-कालिकं यावजीविकं;

आहारत्थाय गहणे, अज्झोहारे च दुक्कटं.

१८३७. आमिसेन असम्भिन्न-रसं सन्धाय भासितं;

पाटिदेसनियापत्ति, सम्भिन्नेकरसे सिया.

१८३८. एकतोउपसम्पन्न-हत्थतो पटिगण्हतो;

कालिकानं चतुन्नम्पि, आहारत्थाय दुक्कटं.

१८३९. ञातिकायपि अञ्ञाति-सञ्ञिनो विमतिस्स वा;

दुक्कटं ञातिसञ्ञिस्स, तथा अञ्ञातिकाय वा.

१८४०. दापेन्तिया अनापत्ति, ददमानाय वा पन;

निक्खिपित्वान्तरारामा-दीसु ठत्वापि देन्तिया.

१८४१. गामतो नीहरित्वा वा, देति चे बहि वट्टति;

‘‘पच्चये सति भुञ्जा’’ति, देति चे कालिकत्तयं.

१८४२. हत्थतो सामणेरीनं, सिक्खमानाय वा तथा;

इदं एळकलोमेन, समुट्ठानं समं मतं.

पठमपाटिदेसनीयकथा.

१८४३. अवुत्ते ‘‘अपसक्का’’ति, एकेनापि च भिक्खुना;

सचेज्झोहरणत्थाय, आमिसं पटिगण्हति.

१८४४. गहणे दुक्कटं भोगे, पाटिदेसनियं सिया;

एकतोउपसम्पन्नं, न वारेन्तस्स दुक्कटं.

१८४५. तथेवानुपसम्पन्ना-युपसम्पन्नसञ्ञिनो;

तत्थ वेमतिकस्सापि, होति आपत्ति दुक्कटं.

१८४६. अनापत्तित्तनो भत्तं, पदापेति न देति चे;

तथा अञ्ञस्स भत्तं वा, न दापेति पदेति चे.

१८४७. यं न दिन्नं तं दापेति, न दिन्नं यत्थ वापि च;

तत्थ तम्पि च सब्बेसं, समं दापेति भिक्खुनी.

१८४८. वोसासन्ती ठिता सिक्ख-माना वा सामणेरिका;

भोजनानि च पञ्चेव, विना, उम्मत्तकादिनो.

१८४९. कथिनेन समुट्ठानं, समानन्ति पकासितं;

क्रियाक्रियमिदं वुत्तं, तिचित्तञ्च तिवेदनं.

दुतियपाटिदेसनीयकथा.

१८५०. सेक्खन्ति सम्मते भिक्खु, लद्धसम्मुतिके कुले;

घरूपचारोक्कमना, पुब्बेव अनिमन्तितो.

१८५१. अगिलानो गहेत्वा चे, परिभुञ्जेय्य आमिसं;

गहणे दुक्कटं भोगे, पाटिदेसनियं सिया.

१८५२. यामकालिकसत्ताह-कालिके यावजीविके;

गहणे परिभोगे च, होति आपत्ति दुक्कटं.

१८५३. असेक्खसम्मते सेक्ख-सम्मतन्ति च सञ्ञिनो;

तत्थ वेमतिकस्सापि, तथेव परिदीपितं.

१८५४. अनापत्ति गिलानस्स, गिलानस्सावसेसके;

निमन्तितस्स वा भिक्खा, अञ्ञेसं तत्थ दीयति.

१८५५. घरतो नीहरित्वा वा, देन्ति चे यत्थ कत्थचि;

निच्चभत्तादिके वापि, तथा उम्मत्तकादिनो.

१८५६. अनागते हि भिक्खुम्हि, घरतो पठमं पन;

नीहरित्वा सचे द्वारे, सम्पत्ते देन्ति वट्टति.

१८५७. भिक्खुं पन च दिस्वाव, नीहरित्वान गेहतो;

न वट्टति सचे देन्ति, समुट्ठानेळकूपमं.

ततियपाटिदेसनीयकथा.

१८५८. गहट्ठेनागहट्ठेन, इत्थिया पुरिसेन वा;

आरामं उपचारं वा, पविसित्वा सचे पन.

१८५९. ‘‘इत्थन्नामस्स ते भत्तं, यागु वा आहरीयति’’;

एवमारोचितं वुत्तं, पटिसंविदितन्ति हि.

१८६०. आहरीयतु तं पच्छा, यथारोचितमेव वा;

तस्स वा परिवारम्पि, अञ्ञं कत्वा बहुं पन.

१८६१. यागुया विदितं कत्वा, पूवं भत्तं हरन्ति चे;

इदम्पि विदितं वुत्तं, वट्टतीति कुरुन्दियं.

१८६२. कुलानि पन अञ्ञानि, देय्यधम्मं पनत्तनो;

हरन्ति तेन सद्धिं चे, सब्बं वट्टति तम्पि च.

१८६३. अनारोचितमेवं यं, यं आराममनाभतं;

तं असंविदितं नाम, सहधम्मिकञापितं.

१८६४. यं असंविदितं कत्वा, आभतं पन तं बहि;

आरामं पन पेसेत्वा, कारापेत्वा तमाहरे.

१८६५. गन्त्वा वा अन्तरामग्गे, गहेतब्बं तु भिक्खुना;

सचे एवमकत्वा तं, आरामे उपचारतो.

१८६६. गहेत्वाज्झोहरन्तस्स, गहणे दुक्कटं सिया;

अज्झोहारपयोगेसु, पाटिदेसनियं मतं.

१८६७. पटिसंविदितेयेव, असंविदितसञ्ञिनो;

तत्थ वेमतिकस्सापि, होति आपत्ति दुक्कटं.

१८६८. पटिसंविदिते तस्स, गिलानस्सावसेसके;

बहारामे गहेत्वा वा, अन्तोयेवस्स भुञ्जतो.

१८६९. तत्थजातफलादीनि, अनापत्तेव खादतो;

समुट्ठानादयो सब्बे, कथिनेन समा मता.

चतुत्थपाटिदेसनीयकथा.

इति विनयविनिच्छये पाटिदेसनीयकथा निट्ठिता.