अनियतकथा

५४२. रहो निसज्जस्सादेन, मातुगामस्स सन्तिकं;

गन्तुकामो निवासेति, अक्खिं अञ्जेति भुञ्जति.

५४३. पयोगे च पयोगे च, होति सब्बत्थ दुक्कटं;

गच्छतो पदवारेन, गन्त्वा चस्स निसीदतो.

५४४. निसज्जाय उभिन्नम्पि, पयोगगणनाय च;

होति पाचित्तियं तस्स, बहुकानि बहूस्वपि.

५४५. समीपेपि ठितो अन्धो, अन्तोद्वादसहत्थके;

न करोति अनापत्तिं, इत्थीनं तु सतम्पि च.

५४६. चक्खुमापि निपज्जित्वा, निद्दायन्तोपि केवलं;

द्वारे पिहितगब्भस्स, निसिन्नोपि न रक्खति.

५४७. अनन्धे सति विञ्ञुस्मिं, ठितस्सारहसञ्ञिनो;

निसज्जपच्चया दोसो, नत्थि विक्खित्तचेतसो.

५४८. न दोसुम्मत्तकादीनं, आपत्तीहिपि तीहिपि;

समुट्ठानादयो तुल्या, पठमन्तिमवत्थुना.

पठमानियतकथा.

५४९. अनन्धाबधिरो विञ्ञू, इत्थी वा पुरिसोपि वा;

अन्तोद्वादसहत्थट्ठो, अनापत्तिकरो सिया.

५५०. अन्धो अबधिरो वापि, बधिरो वापि चक्खुमा;

न करोति अनापत्तिं, तिसमुट्ठानमेविदं.

दुतियानियतकथा.

इति विनयविनिच्छये अनियतकथा निट्ठिता.