अनियतकथा
५४२. रहो निसज्जस्सादेन, मातुगामस्स सन्तिकं;
गन्तुकामो निवासेति, अक्खिं अञ्जेति भुञ्जति.
५४३. पयोगे च पयोगे च, होति सब्बत्थ दुक्कटं;
गच्छतो पदवारेन, गन्त्वा चस्स निसीदतो.
५४४. निसज्जाय उभिन्नम्पि, पयोगगणनाय च;
होति पाचित्तियं तस्स, बहुकानि बहूस्वपि.
५४५. समीपेपि ठितो अन्धो, अन्तोद्वादसहत्थके;
न करोति अनापत्तिं, इत्थीनं तु सतम्पि च.
५४६. चक्खुमापि निपज्जित्वा, निद्दायन्तोपि केवलं;
द्वारे पिहितगब्भस्स, निसिन्नोपि न रक्खति.
५४७. अनन्धे सति विञ्ञुस्मिं, ठितस्सारहसञ्ञिनो;
निसज्जपच्चया दोसो, नत्थि विक्खित्तचेतसो.
५४८. न दोसुम्मत्तकादीनं, आपत्तीहिपि तीहिपि;
समुट्ठानादयो तुल्या, पठमन्तिमवत्थुना.
पठमानियतकथा.
५४९. अनन्धाबधिरो विञ्ञू, इत्थी वा पुरिसोपि वा;
अन्तोद्वादसहत्थट्ठो, अनापत्तिकरो सिया.
५५०. अन्धो अबधिरो वापि, बधिरो वापि चक्खुमा;
न करोति अनापत्तिं, तिसमुट्ठानमेविदं.
दुतियानियतकथा.
इति विनयविनिच्छये अनियतकथा निट्ठिता.