सङ्घादिसेसकथा

३२५. मोचेतुकामताचित्तं, वायामो सुक्कमोचनं;

अञ्ञत्र सुपिनन्तेन, होति सङ्घादिसेसता.

३२६. परेनुपक्कमापेत्वा, अङ्गजातं पनत्तनो;

सुक्कं यदि विमोचेति, गरुकं तस्स निद्दिसे.

३२७. सञ्चिच्चुपक्कमन्तस्स, अङ्गजातं पनत्तनो;

थुल्लच्चयं समुद्दिट्ठं, सचे सुक्कं न मुच्चति.

३२८. सञ्चिच्चुपक्कमन्तस्स, आकासे कम्पनेनपि;

होति थुल्लच्चयं तस्स, यदि सुक्कं न मुच्चति.

३२९. वत्थिं कीळाय पूरेत्वा, पस्सावेतुं न वट्टति;

निमित्तं पन हत्थेन, कीळापेन्तस्स दुक्कटं.

३३०. तिस्सन्नं पन इत्थीनं, निमित्तं रत्तचेतसा;

पुरतो पच्छतो वापि, ओलोकेन्तस्स दुक्कटं.

३३१. एकेनेकं पयोगेन, दिवसम्पि च पस्सतो;

नापत्तिया भवे अङ्गं, उम्मीलननिमीलनं.

३३२. अमोचनाधिप्पायस्स, अनुपक्कमतोपि च;

सुपिनन्तेन मुत्तस्मिं, अनापत्ति पकासिता.

सुक्कविसट्ठिकथा.

३३३. आमसन्तो मनुस्सित्थिं, कायसंसग्गरागतो;

‘‘मनुस्सित्थी’’ति सञ्ञाय, होति सङ्घादिसेसिको.

३३४. लोमेनन्तमसो लोमं, फुसन्तस्सापि इत्थिया;

कायसंसग्गरागेन, होति आपत्ति भिक्खुनो.

३३५. इत्थिया यदि सम्फुट्ठो, फस्सं सेवनचेतनो;

वायमित्वाधिवासेति, होति सङ्घादिसेसता.

३३६. एकेन पन हत्थेन, गहेत्वा दुतियेन वा;

तत्थ तत्थ फुसन्तस्स, एकावापत्ति दीपिता.

३३७. अग्गहेत्वा फुसन्तस्स, याव पादञ्च सीसतो;

काया हत्थममोचेत्वा, एकाव दिवसम्पि च.

३३८. अङ्गुलीनं तु पञ्चन्नं, गहणे एकतो पन;

एकायेव सियापत्ति, न हि कोट्ठासतो सिया.

३३९. नानित्थीनं सचे पञ्च, गण्हात्यङ्गुलियो पन;

एकतो पञ्च सङ्घादि-सेसा होन्तिस्स भिक्खुनो.

३४०. इत्थिया विमतिस्सापि, पण्डकादिकसञ्ञिनो;

कायेन इत्थिया काय-सम्बद्धं फुसतोपि वा.

३४१. पण्डके यक्खिपेतीसु, तस्स थुल्लच्चयं सिया;

दुक्कटं कायसंसग्गे, तिरच्छानगतित्थिया.

३४२. भिक्खुनो पटिबद्धेन, कायेन पन इत्थिया;

कायेन पटिबद्धञ्च, फुसन्तस्सपि दुक्कटं.

३४३. इत्थीनं इत्थिरूपञ्च, दारुलोहमयादिकं;

तासं वत्थमलङ्कारं, आमसन्तस्स दुक्कटं.

३४४. तत्थजातफलं खज्जं, मुग्गादिं तत्थजातकं;

धञ्ञानि पन सब्बानि, आमसन्तस्स दुक्कटं.

३४५. सब्बं धमनसङ्खादिं, पञ्चङ्गतुरियम्पि च;

रतनानि च सब्बानि, आमसन्तस्स दुक्कटं.

३४६. सब्बमावुधभण्डञ्च, जिया च धनुदण्डको;

अनामासमिदं सब्बं, जालञ्च सरवारणं.

३४७. सुवण्णपटिबिम्बादि, चेतियं आरकूटकं;

अनामासन्ति निद्दिट्ठं, कुरुन्दट्ठकथाय हि.

३४८. सब्बं ओनहितुं वापि, ओनहापेतुमेव वा;

वादापेतुञ्च वादेतुं, वादितं न च वट्टति.

३४९. ‘‘करिस्सामुपहार’’न्ति, वुत्तेन पन भिक्खुना;

पूजा बुद्धस्स कातब्बा, वत्तब्बाति च विञ्ञुना.

३५०. सयं फुसियमानस्स, इत्थिया पन धुत्तिया;

अवायमित्वा कायेन, फस्सं पटिविजानतो.

३५१. अनापत्ति असञ्चिच्च, अजानन्तस्स भिक्खुनो;

मोक्खाधिप्पायिनो चेव, तथा उम्मत्तकादिनो.

३५२. पठमेन समानाव, समुट्ठानादयो पन;

कायसंसग्गरागस्स, तथा सुक्कविसट्ठिया.

कायसंसग्गकथा.

३५३. दुट्ठुल्लवाचस्सादेन, इत्थिया इत्थिसञ्ञिनो;

द्विन्नञ्च पन मग्गानं, वण्णावण्णवसेन च.

३५४. मेथुनयाचनादीहि, ओभासन्तस्स भिक्खुनो;

विञ्ञुं अन्तमसो हत्थ-मुद्दायपि गरुं सिया.

३५५. ‘‘सिखरणीसि, सम्भिन्ना, उभतोब्यञ्जना’’ति च;

अक्कोसवचनेनापि, गरुकं तु सुणन्तिया.

३५६. पुनप्पुनोभासन्तस्स, एकवाचाय वा बहू;

गणनाय च वाचानं, इत्थीनं गरुका सियुं.

३५७. सा चे नप्पटिजानाति, तस्स थुल्लच्चयं सिया;

आदिस्स भणने चापि, उब्भजाणुमधक्खकं.

३५८. उब्भक्खकमधोजाणु-मण्डलं पन उद्दिसं;

वण्णादिभणने काय-पटिबद्धे च दुक्कटं.

३५९. थुल्लच्चयं भवे तस्स, पण्डके यक्खिपेतिसु;

अधक्खकोब्भजाणुम्हि, दुक्कटं पण्डकादिसु.

३६०. उब्भक्खकमधोजाणु-मण्डलेपि अयं नयो;

सब्बत्थ दुक्कटं वुत्तं, तिरच्छानगतित्थिया.

३६१. अत्थधम्मपुरेक्खारं, कत्वा ओभासतोपि च;

वदतोपि अनापत्ति, पुरक्खत्वानुसासनिं.

३६२. तथा उम्मत्तकादीनं, समुट्ठानादयो नया;

अदिन्नादानतुल्याव, वेदनेत्थ द्विधा मता.

दुट्ठुल्लवाचाकथा.

३६३. वण्णं पनत्तनो काम-पारिचरियाय भासतो;

तस्मिंयेव खणे सा चे, जानाति गरुकं सिया.

३६४. नो चे जानाति सा यक्खि-पेतिदेवीसु पण्डके;

होति थुल्लच्चयं तस्स, सेसे आपत्ति दुक्कटं.

३६५. चीवरादीहि अञ्ञेहि, वत्थुकामेहि अत्तनो;

नत्थि दोसो भणन्तस्स, पारिचरियाय वण्णनं.

३६६. इत्थिसञ्ञा मनुस्सित्थी, पारिचरियाय रागिता;

ओभासो तेन रागेन, खणे तस्मिं विजाननं.

३६७. पञ्चङ्गानि इमानेत्थ, वेदितब्बानि विञ्ञुना;

समुट्ठानादयोप्यस्स, अनन्तरसमा मता.

अत्तकामपारिचरियकथा.

३६८. पटिग्गण्हाति सन्देसं, पुरिसस्सित्थियापि वा;

वीमंसति गरु होति, पच्चाहरति चे पन.

३६९. ‘‘यस्सा हि सन्तिकं गन्त्वा, आरोचेही’’ति पेसितो;

तमदिस्वा तदञ्ञस्स, अवस्सारोचकस्स सो.

३७०. ‘‘आरोचेही’’ति वत्वा तं, पच्चाहरति चे पन;

भिक्खु सङ्घादिसेसम्हा, सञ्चरित्ता न मुच्चति.

३७१. ‘‘मातरा रक्खितं इत्थिं, गच्छ ब्रूही’’ति पेसितो;

पितुरक्खितमञ्ञं वा, विसङ्केतोव भासतो.

३७२. पटिग्गण्हनतादीहि, तीहि अङ्गेहि संयुते;

सञ्चरित्ते समापन्ने, गरुकापत्तिमादिसे.

३७३. द्वीहि थुल्लच्चयं वुत्तं, पण्डकादीसु तीहिपि;

एकेनेव च सब्बत्थ, होति आपत्ति दुक्कटं.

३७४. चेतियस्स च सङ्घस्स, गिलानस्स च भिक्खुनो;

गच्छतो पन किच्चेन, अनापत्ति पकासिता.

३७५. मनुस्सत्तं तथा तस्सा, ननालंवचनीयता;

पटिग्गण्हनतादीनं, वसा पञ्चङ्गिकं मतं.

३७६. इदञ्हि छसमुट्ठानं, अचित्तकमुदीरितं;

अलंवचनीयत्तं वा, पण्णत्तिं वा अजानतो.

३७७. गहेत्वा सासनं काय-विकारेनूपगम्म तं;

वीमंसित्वा हरन्तस्स, गरुकं कायतो सिया.

३७८. सुत्वा यथानिसिन्नोव, वचनं इत्थिया पुन;

तं तत्थेवागतस्सेव, आरोचेन्तस्स वाचतो.

३७९. अजानन्तस्स पण्णत्तिं, कायवाचाहि तं विधिं;

करोतो हरतो वापि, गरुकं कायवाचतो.

३८०. जानित्वापि करोन्तस्स, गरुकापत्तियो तथा;

सचित्तकेहि तीहेव, समुट्ठानेहि जायरे.

सञ्चरित्तकथा.

३८१. सयंयाचितकेहेव, कुटिकं अप्पमाणिकं;

अत्तुद्देसं करोन्तस्स, तथादेसितवत्थुकं.

३८२. होन्ति सङ्घादिसेसा द्वे, सारम्भादीसु दुक्कटं;

सचे एकविपन्ना सा, गरुकं एककं सिया.

३८३. पुरिसं याचितुं कम्म-सहायत्थाय वट्टति;

मूलच्छेज्जवसेनेव, याचमानस्स दुक्कटं.

३८४. अवज्जं हत्थकम्मम्पि, याचितुं पन वट्टति;

हत्थकम्मम्पि नामेतं, किञ्चि वत्थु न होति हि.

३८५. गोणमायाचमानस्स, ठपेत्वा ञातकादिके;

दुक्कटं तस्स निद्दिट्ठं, मूलच्छेज्जेन तेसुपि.

३८६. ‘‘गोणं देमा’’ति वुत्तेपि, गहेतुं न च वट्टति;

सकटं दारुभण्डत्ता, गहेतुं पन वट्टति.

३८७. वासिफरसुकुद्दाल-कुठारादीस्वयं नयो;

अनज्झावुत्थकं सब्बं, हरापेतुम्पि वट्टति.

३८८. वल्लिआदिम्हि सब्बस्मिं, गरुभण्डप्पहोनके;

परेसं सन्तकेयेव, होति आपत्ति दुक्कटं.

३८९. पच्चयेसु हि तीस्वेव, विञ्ञत्ति न च वट्टति;

ततिये परिकथोभास-निमित्तानि च लब्भरे.

३९०. ‘‘अदेसिते च वत्थुस्मिं, पमाणेनाधिकं कुटिं;

करिस्सामी’’ति चिन्तेत्वा, अरञ्ञं गच्छतोपि च.

३९१. फरसुं वापि वासिं वा, निसेन्तस्सापि दुक्कटं;

छिन्दतो दुक्कटं रुक्खं, तस्स पाचित्तिया सह.

३९२. एवं पुब्बपयोगस्मिं, कुटिकारकभिक्खुनो;

यथापयोगमापत्तिं, विनयञ्ञू विनिद्दिसे.

३९३. या पन द्वीहि पिण्डेहि, निट्ठानं तु गमिस्सति;

होति थुल्लच्चयं तेसु, पठमे दुतिये गरु.

३९४. अनापत्ति सचञ्ञस्स, देति विप्पकतं कुटिं;

तथा भूमिं समं कत्वा, भिन्दतोपि च तं कुटिं.

३९५. गुहं लेणं करोन्तस्स, तिणपण्णच्छदम्पि वा;

वासागारं ठपेत्वान, अञ्ञस्सत्थाय वा तथा.

३९६. देसापेत्वाव भिक्खूहि, वत्थुं पन च भिक्खुनो;

क्रियतोव समुट्ठाति, करोतो अप्पमाणिकं.