नहापितपुब्बकथा

६४. नहापितपुब्बकथायं नहापितो पुब्बेति नहापितपुब्बो, पुब्बे नहापितो हुत्वा इदानि भिक्खुभूतोति अत्थो. तेन नहापितपुब्बेन भिक्खुना. खुरभण्डन्ति खुरादिनहापितभण्डं, ‘‘लद्धातपत्तो राजकुमारो’’तिआदीसु विय उपलक्खणनयोयं. ‘‘न, भिक्खवे, पब्बजितेन अकप्पियं समादपेतब्बं, यो समादपेय्य, आपत्ति दुक्कटस्स. न च, भिक्खवे, नहापितपुब्बेन खुरभण्डं परिहरितब्बं, यो परिहरेय्य, आपत्ति दुक्कटस्सा’’ति (महाव. ३०३) च द्विधा पञ्ञत्ति, तस्मा नहापितपुब्बेन वा अनहापितपुब्बेन वा पब्बजितेन नाम अकप्पियसमादपनं न कातब्बं. नहापितपुब्बेन पन भिक्खुना खुरेन अभिलक्खितं खुरभण्डं, खुरभण्डखुरकोसनिसितपासाणखुरथविकादयो न परिहरितब्बा एव. सेसं अट्ठकथायं वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. वजिरबुद्धिटीकायं (वजिर. टी. महावग्ग ३००) पन ‘‘न, भिक्खवे, पब्बजितेन अकप्पिये समादपेतब्बन्ति वुत्तत्ता अनुपसम्पन्नस्सपि न केवलं दससु एव सिक्खापदेसु, अथ खो यं भिक्खुस्स न कप्पति, तस्मिम्पीति अधिप्पायो’’ति वुत्तं.