नअक्कमितब्बादिकथा
५०. नअक्कमितब्बादिकथायं ‘‘परिभण्डकतभूमि नाम सण्हमत्तिकाहि कता काळवण्णादिभूमि. सेनासनं मञ्चपीठादिकायेव. तथेव वळञ्जेतुं वट्टतीति अञ्ञेहि आवासिकेहि भिक्खूहि परिभुत्तनीहारेन परिभुञ्जितुं वट्टति. ‘नेवासिका पकतिया अनत्थताय भूमिया ठपेन्ति चे, तेसम्पि अनापत्तियेवा’ति गण्ठिपदेसु वुत्तं. ‘द्वारम्पी’तिआदिना वुत्तद्वारवातपानादयो अपरिकम्मकतापि न अपस्सयितब्बा. लोमेसूति लोमेसु फुसन्तेसू’’ति सारत्थदीपनियं (सारत्थ. टी. चूळवग्ग ३.३२४) वुत्तं. विमतिविनोदनियम्पि (वि. वि. टी. चूळवग्ग २.३२४) ‘‘परिभण्डकतभूमि वाति काळवण्णादिकतसण्हभूमि वा. सेनासनं वाति मञ्चपीठादि वा. तथेव वळञ्जेतुं वट्टतीति इमिना नेवासिकेहि धोतपादादीहि वळञ्जनट्ठाने सञ्चिच्च अधोतपादादीहि वळञ्जन्तस्सेव आपत्ति पञ्ञत्ताति दस्सेति, ‘द्वारम्पी’तिआदिना सामञ्ञतो वुत्तत्ता द्वारवातपानादयो अपरिकम्मकतापि न अपस्सयितब्बा. अजानित्वा अपस्सयन्तस्सपि इध लोमगणनाय आपत्ती’’ति वुत्तं. वजिरबुद्धिटीकायं (वजिर. टी. चूळवग्ग ३२३-३२४) ‘‘नेवासिका पकतिया अनत्थताय भूमिया ठपेन्ति चे, तेसम्पि अनापत्तियेवाति लिखितं, द्वारवातपानादयो अपरिकम्मकतापि न अपस्सयितब्बाति लिखित’’न्ति वुत्तं.