दुट्ठगहणिककथा

दुट्ठगहणिककथायं ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, आमिसखारं पायेतु’’न्ति (महाव. २६९) वचनतो दुट्ठगहणिकस्स भिक्खुनो आमिसखारं पायेतुं वट्टति. तत्थ दुट्ठगहणिकोति विपन्नगहणिको, किच्छेन उच्चारो निक्खमतीति अत्थो. आमिसखारन्ति सुक्खोदनं झापेत्वा ताय छारिकाय पग्घरितं खारोदकं. विमतिविनोदनियं (वि. वि. टी. महावग्ग २.२६७-२६९) पन ‘‘ताय छारिकाय पग्घरितं खारोदकन्ति परिस्सावने तं छारिकं पक्खिपित्वा उदके अभिसिञ्चिते ततो छारिकतो हेट्ठा पग्घरितं खारोदक’’न्ति वुत्तं.