३. उक्कोटनसिक्खापदवण्णना

३९२. ततिये ‘‘तस्स भिक्खुनो सन्तिकं गन्त्वा’’ति वुत्तत्ता यस्स अधिकरणं सङ्घकम्मेन निहतं, तस्स सम्मुखे एव उक्कोटेन्तस्स पाचित्तियं. परम्मुखे पन दुक्कटमेव.

३९५. ‘‘धम्मकम्मे अधम्मकम्मसञ्ञी उक्कोटेति, अनापत्ती’’ति वुत्तत्ता अनादरियतादि विय उक्कोटनं सयं अकुसलं न होति, धम्मकम्मसञ्ञाय, पन विमतिया च उक्कोटनेनेव अकुसलं होति. यथाधम्मं निहतता, जानना, उक्कोटनाति तीणि अङ्गानि.

उक्कोटनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.