२. अत्थङ्गतसिक्खापदवण्णना

१५३. दुतिये कोकनदन्ति पदुमविसेसं, तं किर बहुपत्तं वण्णसम्पन्नं. अयञ्हेत्थ अत्थो – यथा कोकनदसङ्खातं पदुमं, एवं फुल्लमुखपदुमं अवीतगुणगन्धं निम्मले अन्तलिक्खे आदिच्चं विय च अत्तनो तेजसा तपन्तं ततो एव विरोचमानं अङ्गेहि निच्छरणकजुतिया अङ्गीरसं सम्मासम्बुद्धं पस्साति. रजोहरणन्ति सरीरे रजं पुञ्छतीति रजोहरणन्ति पुञ्छनचोळस्स नामं. ओभासविस्सज्जनपुब्बका भासितगाथा ओभासगाथा नाम. विसुद्धिमग्गादीसु (विसुद्धि. २.३८६) पन ‘‘रागो रजो न च पन रेणु वुच्चती’’तिआदि ओभासगाथा वुत्ता, न पनेसा ‘‘अधिचेतसो’’ति गाथा. अयञ्च चूळपन्थकत्थेरस्स उदानगाथाति उदानपाळियं नत्थि, एकुदानियत्थेरस्स (थेरगा. १.६७ एकुदानियत्थेरगाथावण्णना) नायं उदानगाथाति तत्थ वुत्तं. इध पन पाळिया एव वुत्तत्ता थेरस्सापि उदानगाथाति गहेतब्बं. इध च अगरुधम्मेनापि ओवदतो पाचित्तियमेव. अत्थङ्गतसूरियता, परिपुण्णूपसम्पन्नता, ओवदनन्ति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि.

अत्थङ्गतसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.